February TBR- Yumi

Voor deze maand ga ik weer drie boeken willen lezen :D Ten eerste lees ik Numbers uit en dan ga ik twee HP companions lezen: Fantastic Beasts en Beedle The Bard. Ik heb deze nog nooit daadwerkelijk he-le-maal gelezen en ik ben heel benieuwd. Misschien is dit wel gewoon een grote cheat maar ja: BOEIEN. En als ik nog wat tijd over heb zal ik jullie verblijden en verder gaan in de Wetten van de Magie. Ik ben nu bij boek vier :)

Qua films wil ik me ook deze maand niet te veel vasthouden aan een lijstje. Wel wil ik heel graag Midnight in Paris zien en Drive (wat een geluk dat we die gaan kijken bij een filmvertoning :D).

Much more hugs and butterfly kisses.

Your Yumi

Review - Django Unchained

Titel: Django Unchained
Geregisseerd door: Quentin Tarantino
Met o.a.: Jamie Foxx, Christoph Waltz, Leonardo DiCaprio
Uitgekomen in: 2012

Former dentist, Dr. King Schultz, buys the freedom of a slave, Django, and trains him with the intent to make him his deputy bounty hunter. Instead, he is led to the site of Django's wife who is under the hands of Calvin Candie, a ruthless plantation owner.

                            - plot summary van IMDb

QT's done it again. Deze film is ZO VET. Echt. Het verhaal is erg sterk (de screenplay heeft al verdiend een Golden Globe en is ook genomineerd voor een Oscar), although natuurlijk een beetje vreemd, anders was het geen QT-film!

De soundtrack van deze film is geweldig en bij vlagen hilarisch. De film is QT's homage aan de spaghetti-western, maar ik weet zeker dat er toentertijd geen dikke hiphopraptracks de soundtrack sierden, wat in dit geval wel is, en het gekke is nog dat het eigenlijk wel past!

Er vloeien weer liters nepbloed in deze film, alhoewel de body-count in de eerste helft van de film nog wel meevalt. Ik dacht zo'n 20 minuten voor het einde; "Goh, er zijn nog maar weinig slachtoffers gevallen voor QT-normen!", maar net alsof hij mij gehoord had, vielen de doden in een keer bij bosjes.

Verder zijn de acteurs echt subliem in hun rollen. Jamie Foxx is zeer overtuigend als de bevrijde slaaf Django, Christoph Waltz heeft weer een geniale rol te pakken als Dr. King Schultz (reference naar Paula Schultz, voor diegenen hier die Kill Bill Vol 1. en 2. gezien hebben), en Leonardo DiCaprio is gewoon echt vies en eng als plantagehouder Calvin Candie (wie had dat gedacht: Leo vies en eng? En geef die man nou eens een keer een Oscar, mensen). Verder is het personage Steven door een voor mij bijna onherkenbare acteur (ik ga het niet verraden, je moet het kijken, het is echt geweldig!) echt hi-la-risch.

Ik moet wel erbij vermelden dat deze film absoluut niet voor de tere zieltjes is. Er vloeit veel (weliswaar ontzettend nep)bloed, het woord nigger wordt serieus ontelbaar (ik heb het geprobeerd, het lukte niet) vaak gebruikt, en deze film is door een aantal mensen bekritiseerd als racistisch, respectloos en stereotiep bestempeld. Ik moet zeggen dat ik die kritiek wel snap, maar ik denk ook dat Tarantino een  goede weergave heeft gegeven van het zuiden van de U.S.A. in de tijd van de slavernij, dus in dat opzicht is het misschien ook wel de harde waarheid.

Is deze film een aanrader? Ik vind van wel. De humor is briljant, het verhaal is goed en het acteerwerk is heel sterk. Van mij krijgt deze film een 9/10. Maar nogmaals: ben je wat fijngevoelig aangelegd, dan zou ik niet aan deze film beginnen.

Love,
Mardie

That's a Wrap!- January Edition

Na de drukke decembermaand kwam de maand van complete rust xD Ondanks tentamens heb ik heel weinig uitgevoerd!

What did I do?
- Jullie hebben natuurlijk allemaal mijn kamertje gezien! Dat vond ik echt super leuk :)
- Audities in Amsterdam, die achteraf gezien echt rot waren in vergelijking met die van Arnhem.
- Tentamens gemaakt.. In totaal 4 tentamens, waar 2 verslagen aan vastzaten. Het verslag voor AVC tel ik als een tentamen, omdat je er toch studiepunten voor krijgt ;) Met trots kan ik melden dat ik één tentamen en het verslag van ACV heb gehaald. De andere twee tentamens heb ik nog niet terug :)
- Ik ben naar een promotie geweest. Voor ons mentoraat moeten we verschillende opdrachten doen om de school een beetje te leren kennen (bv. een college van een ander vak bijwonen). Ik kende diegene die promotie ging doen dus helemaal niet... Het was een beetje oncomfortabel. 
- Ik ben uit eten geweest met wat studiegenootjes en daarna gingen we met heel KNUS bowlen!
- Ik ben naar de Efteling geweest :D

What did I read?
Oh no! Ik zie net dat ik het boek van Roald Dahl vorige maand bij die lijst heb gezet. Die heb ik toch echt uitgelezen in Januari... I'm such a cheat.
- De boekhandelaar & De chirurg van Roald Dahl.
- Darkly Dreaming Dexter en daar is totally een review van! Wat ik er nu van vind: best leuk boek, maar het is geen WOW. Het heeft niet echt indruk op me gemaakt xD
- Life, the Universe and Everything van Douglas Adams. Hier komt nog een review van!

What did I watch?
Waarom maak ik deze wrap-ups altijd als ik NIET mijn boekje bij me heb?? Hm? Kunnen jullie me dat uitleggen?? Ik heb er volgens mij rond de 12 gezien, maar ik kan me net zo goed vergissen :P
Ik heb sowieso Anna Karenina, The Hypnosist en Cloud Atlas in de bioscoop gezien. (ik heb Cloud Atlas ook nog een keer thuis gekeken trouwens..) Wat ik me kan herinneren heb ik ook Savages, Crazy, Stupid Love en Les Miserables gezien. Hmm.. Met m'n geheugen kom ik echt nergens xD
En Sjoerd en ik zijn begonnen met Grey's Anatomy.

What about last time?
Tja, ik heb drie boeken gelezen deze maand en daar gaat het om! Is het misschien ook leuk dat jullie, jullie challenge van Goodreads op de blog zetten?

Up next: HGTTG, J-TBR en een speciale kook-post ;)

Kissies from moi!

Review - The Name Of The Wind

Titel: The Name Of The Wind
Schrijver: Patrick Rothfuss
Serie: The Kingkiller Chronicle
Pagina's: 662
Uitgegeven in: 2007

Told in Kvothe's own voice, this is the tale of the magically gifted young man who grows to be the most notorious wizard his world has ever seen. The intimate narrative of his childhood in a troupe of traveling players, his years spent as a near-feral orphan in a crime-ridden city, his daringly brazen yet successful bid to enter a legendary school of magic, and his life as a fugitive after the murder of a king form a gripping coming-of-age story unrivaled in recent literature. A high-action story written with a poet's hand, The Name of the Wind is a masterpiece that will transport readers into the body and mind of a wizard.

Nou ik heb weer een favorite van één van jullie gelezen, namelijk Josine's number one. Of in ieder geval een boek dat ze heel leuk vond. En ik sluit me daar erg graag bij aan! Maar zoals bij ieder boek zijn er ook wat min punten. En dit boek had een gebrek dat positief én negatief tegelijk was.

Overall is dit een erg goed geschreven boek. Zoals de summary al aangeeft eigenlijk. Het leest heel goed weg, ondanks het misschien trage begin, maar toch ben je zó door de 600 bladzijden heen. De storyworld is erg goed opgebouwd. Hoewel je nog wel een beetje in het niet wordt gelaten over bepaalde dingen, je snapt de feel en hoe het ongeveer in elkaar zit. Ook hóe het verteld wordt vind ik erg fijn.

Wat specifieker moet ik me toch even kritisch opstelle tegenover de hoofdpersoon. Die Kvothe vertelt over zijn leven, of nu alleen nog maar over het begin en wat die jongen allemaal doet en meemaakt als hij 15 is en hoe hij reageert: dat kan niet. Seriously, een jongen van 15? Nope, not very convincing. Maar aan de andere kant benadrukken ze wel dat hij ouder is dan hij werkelijk is. maar toch.

Nu hét punt waar ik gewoon niet overheen kwam. Ik las dit boek met het vooruitizicht het verhaal te lezen van een Grote Tovenaar met twee hoofdletters, maar  ik kreeg een high school verhaal over een jongetje van 15 die abnormale dingen doet. Don't get me wrong, I loved it. BUTOMG WHERE ARE THE 'STEALING PRINCESSES' EN 'KILLING KINGS'? Dat brengt me bij de positieve kant van dit punt: ik móet en zál verder gaan lezen in deze serie. Je hebt zoveel vragen en losse eindes dat het echt killing is.

Het voelde echt als een onaf verhaal. Ik denk dat de sequels voor mij uit moeten gaan maken of ik dit boek leuk vond of supergeweldigmegaawesome. Maar als een standalone was het zeker niet slecht! So Josine, thanks for the tip! Je tips zijn super, want ik ben verslaafd aan Fringe nu... Het boek krijgt van mij 4/5 met de kans op een extra ster als het vervolg het verhaal versterkt.

En binnenkort krijgen jullie mijn songchallenges!

Hugs, Iris

Review - Everything Is Illuminated

Titel: Everything Is Illuminated
Schrijver: Jonathan Safran Foer
Uitgekomen in: 2002
Bladzijden: 276

A young man arrives in The Ukraine, clutching in his hand a tattered photograph. He is searching for the woman who fifty years ago saved his grandfather from the Nazis. Unfortunately, however, he is aided in his quest by Alex, a translator with an uncanny ability to mangle English into bizarre new forms; a 'blind' old man haunted by memories of the war; and an undersexed guide dog anmed Sammy Davis Jr, Jr. What they are looking for seems elusive - a thruth hidden behind veils of time, language and the horrors of war. What they find turns all their worlds upside down...

'The hero explained to me why he came to Ukraine. He excavated several items from his sidebag. First he exhibited me a photograph. "See this?" he said. "This here is my grandfather Safran." He pointed to a yong man who I will say appeared very much like the hero. "This was taken during the war." "From who?" "No, not taken like that. The photograph was made." "I understand." "These people he is with are the family that savedc him from the Nazis." "And how will we find this family?" He explained to me that we were not looking for the family, but for this girl. She would be the only one still alive...'

Zoals je ziet, twee synopsissen (synopses?). De ene staat op de voorflap aan de binnenkant van het boek, de andere op de achterflap. Ik heb maar voor deze gekozen in plaats van de Goodreads-uitleg, omdat deze het boek heel goed karakteriseren. In het boek wordt het verhaal namelijk ook vanuit 2 (maar op 3 verschillende manieren) verteld, namelijk vanuit de reiziger 'Jonathan', de andere vanuit zijn tolk en reisleider Alex. Jonathan vertelt in zijn stukken over zijn familie en de historie die daarbij te pas kwam, Alex over de reis die hij met Jonathan en zijn (Alex') grootvader maakte. En natuurlijk komt dit allemaal op een punt overeen..

Over het plot ga ik niet te veel zeggen, want het is a) ingewikkeld, b) de hele bedoeling van het boek, dus spoilen zou wel heel gemeen zijn. Weet in ieder geval het dat het een heel mooi, en boeiend, verhaal is. Vooral die geschiedenis van Jonathan's familie is prachtig om te lezen, maar hoeverder de verhalen meer met elkaar verbonden raken worden Alex' stukken ook steeds interessanter.

Het boek is met heel veel gevoel geschreven, en als je je echt inleeft kan je het dan ook goed voelen. Dit ook omdat er veel van het verhaal met liefde, verlies en de gedachten hierover te maken hebben, wat voor iedereen wel herkenbaar is. Dit is zo'n boek dat je meer voelt dan leest, als je het echt mooi wil vinden, als je begrijpt wat ik bedoel. Het is in ieder geval een hele belevenis om te lezen, ook al is het soms verwarrend.

Nog even belangrijk om te vermelden; een groot deel van het verhaal gebeurt rondom de holocaust in Oekraïne. Al zag ik dit niet echt als de belangrijkste rode draad van het verhaal, blijkbaar vinden de mensen op Goodreads dat wel een beetje, dus als je hier extra interesse in hebt.. Het gaat erover, maar ook weer niet echt, you know? Het gaat over de mensen, en dan maar een beperkt aantal mensen daarbij, niet de gebeurtenis.

Het feit dat dit Foer's schrijversdebuut was maakt het kunnen van deze schrijver alleen nog maar duidelijker voor mij. Extremely Loud And Incredibly Close was ook een geweldig boek, het gaat over iets totaal anders maar toch kan hij je op dezelfde manier grijpen. Ook dat het bijna autobiografisch lijkt door het gebruik van zijn eigen naam, voegt nog iets extras toe aan het verhaal. Ik vond het een erg mooi boek, en ik denk dat jullie er ook wel van kunnen genieten. Voor als je in een bui bent voor iets realistisch dat tegelijkertijd sprookjesachtig is. (maar niet op de hans-en-grietje-goede-fee-manier).

4/5!

P.S. Blijkbaar is er ook een film van. MET FRODO. Dus die ga ik maar eens kijken!

Guilelessly,

Josine

En nu ga ik liedjes voor jullie verzinnen ;D

Review- Savages

Titel: Savages

Geregisseerd door: Oliver Stone

Met o.a.: Aaron Taylor-Johnson, Taylor Kitsch en Blake Lively

Uitgekomen in: 2012

Tagline: Love gets savages.

Eén van de perks die je hebt als je een medewerker bij de FreeRecordShop bent is dat je dvd's (die net uit zijn gekomen) mag lenen! Savages stond bij ons nieuw in het schap en omdat Aaron'I'm too sexy, I can't even'Taylor-Johnson op de voorkant stond, kon ik het niet laten! 

In dat opzicht was deze film het helemaal waard. De eerste vijf minuten krijg je z'n naakte bum te zien (en die van die andere dude, maar wie kijkt daar nou naar?).

Dat was gelijk ook het beste stuk van de film.

Pff.. Deze film was vermoeiend op een paar vlakken.

1) Blake, dear God. Je bent gekidnapt. Het eerste wat je de kidnapper vraagt is niet drugs. Oooh, doos. En ohja, je kidnapper heel de tijd beledigen helpt ook niet met het in leven blijven -.-'.

2) Er zitten delen in de film die niet uitgelegd worden. Wáárom doet Salma Hayek '...'? Het was super random en misschien ben ik te dom om het te begrijpen. Maar nee. Motieven. Sjongejonge.

3) Dan cast je Emile Hirsch, geef hem dan ook een grote rol. We love him, give us more.

4) Ik wil het niet graag zeggen: maar de Mexicanen komen er niet goed vanaf in deze film. En Blake Lively iets te goed.

Het acteren was niet slecht (behalve van youknowwho). De badguys doen het vooral heel goed. Ik haat die Benicio Del Toro echt nu. En zijn scènes waren dus ook best goed. De actiescènes helemaal op het laatst waren een beetje minder. Voor de rest vond ik Hayek de ster qua acteren (en vooral in het goed handelen van de tekst die ze heeft gekregen).

Ik kan me nog steeds niet bedenken waar deze film nou over ging. Misschien is het gewoon niet m'n genre, dat kan ook. Maar ik zou niet weten wat nou de moraal van het verhaal was. Helemaal op het einde praat Lively wel over de titel van de film. Maar dat verhaal had vrij weinig te maken met de hele film. Jammer jammer. Geen aanrader dus.

Wél een aanrader als je meer van Aarrrrrrrrron wil zien, maar in dat geval zou ik gewoon alle andere films van hem kijken xD 

kissies.

PS. ik ben begonnen aan een lied op de piano. Sjoerd begeleidde me eerst altijd, maar nu ga ik langzaam maar zeker alles zelf kunnen spelen :P