Review - Now You See Me

 

Titel: Now You See Me
Geregisseerd door: Louis Leterrier
Met o.a.: Morgan Freeman, Isla Fisher, Jesse Eisenberg, Woody Harrelson, Dave Franco and many more!
Uitgekomen in: 2013

Four magicians each answer a mysterious summons to an obscure address with secrets inside. A year later, they are the Four Horseman, big time stage illusionists who climax their sold out Las Vegas show with a bank apparently robbed for real. This puts agents Dylan Rhodes of the FBI and Alma Vargas of Interpol on the case to find out how they did it. However, this mystery proves difficult to solve even with the insights of the professional illusion exposer, Thaddeus Bradley. What follows is a bizarre investigation where nothing is what it seems with illusions, dark secrets and hidden agendas galore as all involved are reminded of a great truth in this puzzle: the closer you look, the less you see.

Remember dat ik met Mardie naar Man Of Steel zou gaan? Nou, hij draaide niet meer in Etten-Leur en toen hadden we een plan-B nodig en dat was deze film van Louis Leterrier. En ik moet zeggen dat ik het helemaal niet erg vond om deze vervanger te moeten kijken.

Pluspunten aan deze film:
- The Four Horseman: hun humor en shows en eigenlijk vrijwel alles aan dit viertal. Harrelson, Franco, Fisher en Eisenberg zijn erg vermakelijk en ik zou willen dat er meer aandacht werd besteedt aan deze vier. Juist hun verhaal vond ik erg interessant.
- Het tempo: De film duurt bijna 2 uur, maar ik heb geen moment gedacht dat het te langzaam ofwel te snel ging. Er waren rust momenten, maar vooral was de film een en al spanning! Daar had ik zeker zin in die avond en dan bevalt me dat prima.
- De sfeer: De muziek en de cameravoering werkten uitstekend samen en gaven je precies dat goede mysterie en entertainment gevoel. En sommige nummers zijn echt leuk, zoals deze. De duizelingwekkende spinning groep shots en de crane shots voegden allen toe aan het spektakel. Enerzijds leidt het af, maar grotendeels houdt de film je zo in zijn greep.
- Onvoorspelbaar: Ik zag niets aankomen tijdens het kijken. Misschien zijn andere kijkers oplettender, maar voor mij was alles erg onvoorspelbaar en dus interessant! (Behalve minpunt numero uno)

Minpunten:
- Het grootste minpunt gaat naar de geforceerde romance. Er was geen enkele reden om dat er in te stoppen. Behalve omdat mensen dat tegenwoordig er altijd in willen stoppen, hoe onlogisch het ook is! En het ergste was dat je gewoon wist dat ze het gingen doen.
- Het einde: er was een schock en daarna was ik nogal teleurgesteld. Het was open, maar toch ook weer niet en het frustreerde me gewoon!
- Soms had ik het idee dat ik twee verschillende films door elkaar keek. De overgang van het perspectief van The Four Horsemen naar dat van Dylan Rhodes was soms erg groot. Vooral als die romance om de hoek komt kijken.
- Er werd geprobeerd wat diepte te stoppen in de film door een ware achtergrond te verzinnen en dat was ook erg intrigerend, maar uiteindelijk vond ik dat het averechts werd gebruikt. Het kwam dus niet helemaal uit de verf.

Conclusie: de film is een en al mysterie, dus je bent constant op je hoede omdat je wil weten hoe het zit. De tagline 'the closer you look, the less you see' benadrukt alleen maar dat je als kijker op moet blijven letten. Het is een thrilling ride, met gelukkig ook humor! En goede actie scènes en muziek. Helaas was het einde minder, maar dat maakt de hele trip tot het einde er niet minder op. Ik vermaakte me heel erg in de filmzaal - ondanks de irritaties omwille van de romance - dus ga gewoon kijken die hap!

Mardie, als u nog iets toe te voegen heeft, feel free to add!

Hugs,
Iris

Btw: als je een keer in Roosendaal komt en ergens wat wil gaan drinken/eten ga hier heen: Tom's Diner. Het ziet er super leuk uit en ze hebben er heerlijke milkshakes en de meest geweldige cheese cake! En anders als iedereen terug is van vakantie en jullie het leuk lijkt, dan neem ik jullie gewoon een keer mee!?

Review - Man of Steel

Titel: Man of Steel
Geregisseerd door: Zack Snyder
Met o.a.: Henry Cavill, Amy Adams, Michael Shannon
Uitgekomen in: 2013

A young boy learns that he has extraordinary powers and is not of this Earth. As a young man, he journeys to discover where he came from and what he was sent here to do. But the hero in him must emerge if he is to save the world from annihilation and become the symbol of hope for all mankind. Written by Warner Bros. Pictures
                                 - summary van IMDb

Okay, ik was echt heeeeeeeeeeeeel erg benieuwd naar deze film en ik keek er ook echt al heeeeeeeeeeeeel lang naar uit, zeker nadat ik de eerste trailer had gezien. En toen ik erachter kwam dat Zack Snyder (300, Watchmen) dacht ik al helemaal: DIT MOET IK ZIENNNNN.

En. Deze film was ECHT heel goed. Beter dan Iron Man 3 (sorry Tony). Dat durf ik te zeggen. 

In deze film nemen ze echt de tijd om Kal-El's/Clark Kent's/Superman's (hoe je hem dan ook wil noemen) jeugd en achtergrond uit te leggen. En het is niet per se dat het begint met een verplichte jeugd-flashback, maar die flash-backs worden op de juiste punten in het verhaal ingezet. 

Verder vond ik dat ze de menselijke kant van Superman echt goed hebben laten zien. In de meeste films die ik van Superman gezien heb (2 that is, dus hecht niet te veel waarde aan mijn mening in dit opzicht) is er een soort van barriére van OHMIJNGODWAUWHIJISZOGEWELDIGENSTERKENALLES tussen Superman en de rest van de personages, maar dat was nu niet. 

De schurk van deze film, General Zod (oh die naam is echt afgrijselijk) vond ik ook echt heel sterk. De acteur (Michael Shannon, speelt in de nieuwe film The Iceman het titelpersonage, Richard Kuklinski) vertolkt hem echt op een heel goede manier. Aan het begin lijkt hij echt zo'n archetype superslechterik, maar hoe meer je over de geschiedenis van Krypton hoort (zometeen hier meer over), wordt de slechterik steeds minder een slechterik.

Over Krypton: ER WAREN GEWOON SCENES OP KRYPTON WTH EN SCENERYGASMS JONGENS. En dat vond ik ook echt heel gaaf. Nu weet je ook echt waar Superman vandaan komt, waarom hij nou precies op aarde neerdondert, en leer je ook meer over zijn echte ouders, die ook redelijk prominent zijn in deze film, en wat de film weer doet verschillen van zijn voorgangers. 

Ook de adoptieouders hebben in deze film een belangrijke rol, naast het standaard "goedopvoedenblahblahjevaderzeialtijdditikbentrotsopjejebentaltijdmijnzoon"-gedoe wat normaal een dingetje is. Dat was nu ook wel een dingetje, maar er waren nog meer belangrijke (ik probeer dit zo spoilervrij mogelijk te houden dus het klinkt waarschijnlijk allemaal een beetje vaag) dingen.

Lois Lane: awesome. Ze is een vrouw met een ontzettende wilskracht en die doet wat denkt dat goed is/wat ze wil, het is maar net hoe je het bekijkt. Er is wel weer zo'n klassiek SupermanredtLois-moment (en een minder klassiek SupermanredtLois-moment) maar dat wil ik ze wel vergeven.

Verder nog een shout-out voor Faora-Ul, de right-hand-woman van Zod. Zij is ZO GEWELDIG. Ze is wel een van de baddies, okay, maar ze is echt geweldig. Ze is niet bang om vuil te worden, en ook niet om met haar superpowers mensen echt tot moes te rammen. Dat klinkt niet echt positief, dat weet ik, maar in zo'n beetje iedere andere film zou haar type rol door een man gespeeld worden, dus dit was erg verfrissend. 

EN JONGENS HET EINDE. Het einde was echt te schattig. En ja. De Clark Kent-bril, die deed het hem.

Deze film krijgt van mij een 9.5/10. Bam.

GA HET KIJKEN NUUUUUUUUUUU.

M.

Reaction- Star Trek Into Darkness

Oke, ik kan nu toch niet achterblijven?

In vergelijking met de vorige film vond ik deze een stuk minder goed. Misschien is het omdat ik de vorige al zo lang geleden heb gezien en me alleen de leuke dingen kan herinneren. Misschien is het gewoon omdat deze film minder was.

Ik wil niet zeggen dat ik een Trekkie ben ('cus I'm not even close), maar mijn vader wel. Ik kan me ook niet meer veel herinneren van de series, maar één van de dingen die ik me heel duidelijk herinner is dat de USS Enterprise avonturen beleefde. Ze gingen naar andere planeten, praatte met verschillende soorten buitenaardsewezens en dat allemaal een paar honderd jaar in de toekomst. En het hele avontuur miste ik HEEL erg in deze film. De helft van de tijd ging het over het schip zelf dat in de penarie zat. Ik wilde vreemde planeten zien, geen goddamn oorlogsfilm. 

Dan ben ik om eerlijk te zijn helemaal niet te spreken over de vrouwen in deze film. Ik vond geen enkele vrouw badass en ik zou zelfs durven zeggen dat deze film niet vrouwvriendelijk is. Alle vrouwen hebben een jurk aan. En nee, dat is niet omdat ze dichtbij zich aan de serie wilde blijven, want in ieder geval één van de series dragen de vrouwen een broek. Dan heb je nog het feit dat Uhura in deze film amper wat doet en waar ze vooral om dient, is om Spock wat romance te geven. Die andere chick was al helemaal een douche. Ze werd alleen toegelaten op dat schip omdat ze mooi was, en wat doen ze vervolgens? ZE KLEEDT ZICH UIT. Ga weg J.J.Abrams, ga Star Wars regisseren ofzo.

Voor de rest ben ik het eens met Mardie dat de special effects goed waren en dat Cumberbatch goed speelde: ECHT goed. Dat heeft voor mij de film echt gered. Ik wilde meer avontuur en minder oorlog (ook al probeerde ze die te voorkomen); minder binnenkant van dat schip en meer van de honderden galaxies; minder seksisme, minder Hollywooddrama en meer STAR TREK.

Review - Star Trek: Into Darkness

Titel: Star Trek: Into Darkness

Geregisseerd door: J.J. Abrams
Met o.a.: Zachary Quinto, Chris Pine, Benedict Cumberbatch
Uitgekomen in: 2013

When the crew of the Enterprise is called back home, they find an unstoppable force of terror from within their own organization has detonated the fleet and everything it stands for, leaving our world in a state of crisis. With a personal score to settle, Captain Kirk leads a manhunt to a war-zone world to capture a one man weapon of mass destruction. As our heroes are propelled into an epic chess game of life and death, love will be challenged, friendships will be torn apart, and sacrifices must be made for the only family Kirk has left: his crew. Written by Paramount Pictures

             - plot summary van IMDb

Ik keek al heel lang uit naar deze film. De trailer vond ik superepisch, de vorig film was ook echt heel leuk en ofcourse Benedict Cumberbatch. Ik was dus erg benieuwd wat ze er nu van gebrouwen hadden. En ik kan zeggen, ik ben niet teleurgesteld!

Het plot was awesome (op een paar kleine typische Hollywoodohjanatuurlijkdoenzedat-dingetjes, maar dat vergeef ik ze), de special effects geweldig, het acteerwerk van iedereen was echt heel goed, er zat humor in (Bones, I love you, man), er zaten ook echt spannende stukken in, de vrouwen waren badass, Benedict Cumberbatch' rol was echt gaaf, en Scotty is een held.

Nou moet ik natuurlijk zeggen, als sci-fi niet je ding is, moet je deze film niet gaan kijken, al vind ik wel dat ze de film behoorlijk opgehipt heb als het vergelijkt met de originele serie. Je kan deze film ook prima kijken als je de eerste film van de reboot niet gezien hebt (Star Trek: The Future Begins), en ook als je nog nooit iets van Star Trek gezien hebt, al mis je dan misschien in het eerste geval wat diepgang in het verhaal/de personages.

Al met al vind ik het echt een goed, leuke en vermakelijke film, die van mij een solide 8 krijgt, vanwege de paar voorspelbare dingetjes die erin zitten.

Dus KIJKEN (no excuses, bitches)
M.

Review - Iron Man 3

Ik bedoel deze poster waarschuwt je gewoon al
voor de epicness die gaat komen 

Titel: Iron Man 3
Geregisseerd door: Shane Black
Met o.a.: Robert Downey Jr., Gwyneth Paltrow, Don Cheadle
Uitgekomen in: 2013

Marvel Studios’ “Iron Man 3″ pits brash-but-brilliant industrialist Tony Stark/Iron Man against an enemy whose reach knows no bounds. When Stark finds his personal world destroyed at his enemy’s hands, he embarks on a harrowing quest to find those responsible. This journey, at every turn, will test his mettle. With his back against the wall, Stark is left to survive by his own devices, relying on his ingenuity and instincts to protect those closest to him. As he fights his way back, Stark discovers the answer to the question that has secretly haunted him: does the man make the suit or does the suit make the man?

                    - plot summary van screenrant.com

Public Service Announcement:

HOLD ON TO YOUR HATS CAUSE OTHERWISE THEY'LL BE BLOWN AWAY BY THE EPICNESS THAT IS THIS MOVIE

Ten eerste: PEPPER IS ZO BADASS IN DEZE FILM! In plaats van de "damsel in distress" die ze de laatste films een beetje was is Pepper nu een BAMF van het hoogste niveau. She's kicking ass and taking names, and taking no prisoners! Dus. Dat is awesome punt nummer 1 van deze film.

Wat ik verder echt heel goed vond aan deze film is dat Tony's menselijke, onzekere kant ook een keer goed belicht wordt. In de andere films word je een soort van omver geblazen door zijn bravoure, maar deze keer is dat wat minder dan bij de andere films. Er blijft echter meer dan genoeg Stark-sass over om van te genieten, daar hoef je je geen zorgen om te maken.

Deze film is ook wat donkerder dan de eerste twee (niet theDarkKnight-donker), maar er valt nog genoeg te lachen. Ik denk dat dit ook komt omdat deze film een andere regisseur heeft dan de eerste twee, die behoorlijk fan is van zwarte humor. Ik vind het briljant. Als je meer van Shane Black wil zien, ga dan Kiss Kiss, Bang Bang kijken (toevallig ook met RDJ).

Ik kan eigenlijk niet te veel zeggen over deze film zonder de boel te verraden, dus hier komt nog even een kleine (waarschijnlijk onbegrijpelijke) rant

OHMYGOD DE LAATSTE ACTIESCENE ALL THE SUITS ARGHHH PEPPER FEELS THE MANDARIN EN KILLIAN OHMYGOD TONY EN DAT KINDJE IEEEEEEEEEEEEEEEEEE ALSO DE CREDITS EN DE MUZIEK EN DE POSTCREDITSSCENE WAS ECHT THE BEST

Concluderend: Iron Man 3 is echt een supervette film, die ik echt nog driemiljoenkeer kan zien en bij deze verplicht ik jullie om die ook allemaal te gaan kijken, ook al ben je niet bijzonder fan van Iron Man. De film krijgt van mij een dikke 9/10.

Mardie out.

Review - A Royal Affair

Titel: A Royal Affair (En kongelig affære)
Geregisseerd door: Nikolaj Arcel
Met o.a.: Mads Mikkelsen, Alicia Vikander en Mikkel Boe Følsgaard
Uitgekomen in: 2012

In 1767, the British Princess Caroline is betrothed to the mad King Christian VII of Denmark, but her life with the erratic monarch in the oppressive country becomes an isolating misery. However, Christian soon gains a fast companion with the German Dr. Johann Struensee, a quietly idealistic man of the Enlightenment. As the only one who can influence the King, Struensee is able to begin sweeping enlightened reforms of Denmark through Christian even as Caroline falls for the doctor. However, their secret affair proves a tragic mistake that their conservative enemies use to their advantage in a conflict that threatens to claim more than just the lovers as their victims.

Eindelijk heb ik deze prachtige film gezien! Hij stond al een tijdje op mijn to-watch list en wat ben ik blij dat ik hem gekeken heb. Met zo'n cast kun je natuurlijk niet snel iets fout doen. Mikkelsen kent Yumi van Jagten (de hoofdpersoon) en anders ken je hem misschien van de nieuwe serie over Hannibal Lecter (hij speelt Hannibal) of van The Three Musketeers (Rocherfort). Vikander kennen jullie alledrie van Anna Karenina. Zij speelde de Kitty en dat was eigenlijk haar doorbraak in de filmwereld. (Ze heeft trouwens Deens geleerd voor deze film, ze is zelf namelijk Zweeds)

Nou, aan de titel kun je vast al zien dat dit een Deense film is over de geschiedenis van Denen in het Deens. En ik geloof dat ik films in een voor mij vreemde taal steeds leuker ga vinden (met grote dank aan ondertitelaars). Maar dat was echt niet het opvallendste aan de film. Noch het verhaal: het was een stukje geschiedenis, maar dan vooral gecentreerd rondom de affaire.

Wat mij vooral aansprak was het acteerwerk en de prachtige shots. Het zag er ontzettend mooi uit. Soms was het echter moeilijk om voorbij al die pracht en praal te kijken en te zien hoe alles in beeld gebracht werd. En bovendien kon je je ogen maar moeilijk van de acteurs af krijgen. De 'gekke' koning werd ontzettend goed gespeeld en hoewel Vikander en Mikkelsen zich vooral in moesten houden in het begin, zijn hun laatste scènes werkelijk HARTVERSCHEUREND. Het best uitgevoerd was voor mij de vriendschap tussen de koning en Dr. Struensee (Mikkelsen).

De film is trouw aan de geschiedenis. Alles wat er gebeurd heeft zich ook echt afgespeeld. Ongelooflijk. Want wat die film heel goed doet is sympathie kweken voor de hoofdpersonages en grote haat voor de 'slechterikken'. De koning die zo verkeerd behandeld werd was tenenkrommend en het einde. Damn. Nouja, als je zin hebt in iets zwaars, maar tegelijkertijd iets luchtigs, als je een sterk staaltje acteerstijl wilt zien, als je Mads Mikkelsen wilt aanschouwen (ik type de hele tijd bijna Smikkelsen!) en als je zin hebt in een lesje Deense geschiedenis (en misschien zelfs Deense taal), be sure to watch this!

Hugs,

Iris

Review - Battle Royale

Titel: Battle Royale
Geregisseerd door: Kinji Fukasaku
Met o.a.: Tatsuya Fujiwara, Aki Maeda, Tarô Yamamoto
Uitgekomen in: 2000

In the future, the Japanese government captures a class of ninth-grade students and forces them to kill each other under the revolutionary "Battle Royale" act.
                        - plot summary van IMDb

Dus. Battle Royale.

Ik was erg benieuwd naar deze film door de vele "Oh the Hunger Games is gewoon een rip-off van Battle Royale blablabla" comments die ik regelmatig voorbij zie komen. Ik had dan ook vrij hoge verwachtingen voor deze film, omdat ik the Hunger Games erg goed vond (let us not mention the last book okay). En kijk die poster met al die aanbevelingen.. A solid gold cult classic? Hmm, not so much!

Net nadat ik de film gezien had, kon ik niet voor mezelf beslissen of het gewoon nu echt heel apart maar wel goed was of gewoon slecht. En ik neig steeds meer naar dat laatste.

Laat ik eerst even de vergelijking met the Hunger Games maken, dan hebben we dat ook weer gehad. Kinderen moeten elkaar tot de dood bevechten tot er uiteindelijk een overblijft. SPOILERALERT ook deze keer blijft er meer dan 1 persoon leven ENDOFSPOILERALERT. En dit komt ook omdat er ernstige "misdragingen" zijn in het land. Laat ik zeggen, het basisprincipe is hetzelfde, maar de uitvoering is compleet anders, naar mijn mening.

Het eerste belangrijke verschil met deze film en THG is het feit dat alle kinderen die aan de Battle Royale meedoen, elkaar van te voren al kenden. Ze zijn een klas, met alle voordelen en nadelen die dat geeft (pesten, mensen zijn met elkaar bevriend etc). Het tweede belangrijke verschil is dat ik het idee kreeg dat niemand van die kinderen te maken heeft dat de Battle Royales een ding zijn, en dat zij niet de eerste zijn die aan zo'n Battle mee doen. Het wordt dus niet nationwide gepropagandeerd of verheerlijkt.

Wat ik goed vind aan deze film is dat het stof geeft tot nadenken. Ik denk dat ik deze film misschien beter had gevonden als ik THG nog niet kende, omdat beiden eigenlijk bijna dezelfde problemen naar voren brengt, al doet BR er nog een schepje bovenop doordat de kinderen elkaar al goed kennen.

Er waren echter een aantal dingen die mij echt irriteerde in deze film. Ten eerste: WAAROM IS BATTLE ROYALE EIGENLIJK EEN DING GEWORDEN? In het begin krijg je een semivage uitleg met dat heel Japan naar de klote is gegaan en dat de kinderen zijn losgeslagen en daarom is die BR-act in het leven geroepen, maar dat is voor mij niet genoeg uitleg. 

Verder zijn er VEEL TE VEEL subplotjes. Er zijn 42 kinderen die in de BR meedoen, en je ziet bij ieder kind persoonlijk hoe deze doodgaat etc, en ze hebben allemaal problemen en die problemen komen ook allemaal aan bod en je ziet door de bomen echt het bos niet meer. Dus dat is echt heel vermoeiend. Zeker omdat het voor mijn Europese ogen soms nogal moeilijk was om de verschillende kinderen uit elkaar te houden (ook omdat ze allemaal hetzelfde schooluniform hadden).

Er zijn ook 2 kinderen die niet in de klas zitten die uitgekozen zijn voor de BR, maar die alsnog meedoen, en het wordt gewoon niet duidelijk WAT ZE DAAR IN GODSNAAM DOEN.

En dan is er ook nog die creepy sadistische leraar die de hele BR van de klas in de gaten houdt en leidt en hij is gewoon raar en bleegghhhh. Hij gaf ooit les aan de kinderen totdat iemand van de leerlingen een mes in zijn been stak (toegegeven, ik zou daar ook wel redelijk wraaklustig van worden, maar come OOON) en heeft een obsessie met een van zijn leerlinges die ook in de BR zit (de vrouwelijke hoofdrolspeelster, zo'n beetje)

En ja, veel bloed. Alhoewel minder dan ik verwacht had. En het was allemaal redelijk QuentinTarantino-bloed, dus nep en veel en heel erg rood.

Nu kan ik eigenlijk nog steeds niet zeggen of deze film te vreemd voor mij was, of dat ik hem gewoon niet goed vond.

Hij krijgt van mij uiteindelijk een 6/10 omdat de film toch een heel origineel idee naar voren brengt en daardoor interessante vragen weet op te roepen, maar that's it.

Byee ladies, en geniet van het lekkere weer! :D
M.

Review - Exit Through The Gift Shop

Ik wou eigenlijk gaan leren maar iemand onder mij heeft besloten om een huisrenovatie te gaan doen ofzo en die persoon is nu keihard in de muur aan het boren waardoor het hele pand trilt AWESOME


Titel: Exit Through The Gift Shop (ik snapte de titel pas nadat ik de film gezien had, btw)
Geregisseerd door: Banksy
Met o.a.: Mr. Brainwash, Banksy, Space Invader, Shepard Fairey
Narrator: Rhys Ifans
Uitgekomen in: 2010

The story of how an eccentric French shop keeper and amateur film maker attempted to locate and befriend Banksy, only to have the artist turn the camera back on its owner. The film contains footage of Banksy, Shephard Fairey, Invader and many of the world's most infamous graffiti artists at work. Written by Sundance Film Festival
                     - summary van IMDb

Een aantal van mijn huisgenoten en ik hadden eergisteren zin om een filmpje te gaan kijken. Ruben had deze in zijn kast staan, en omdat we vonden dat we ook cultureel verantwoord bezig moesten zijn, hebben we uiteindelijk deze uitgekozen.

De film begint met een inleiding over de hoofdpersoon, Thierry Guetta (die later Mr. Brainwash zal worden), een man die altijd met een filmcamera rondloopt om ALLES te filmen, opdat hij niks van zijn leven mist (in de film wordt uitgelegd waarom, maar ik wil niet alles verklappen). Deze beste man is toevallig de neef van Space Invader, een Franse street artist die mozaïek maakt, gebaseerd op de game Space Invaders. Via deze neef komt Thierry in de wereld van street art terecht, en begint hij uiteindelijk zijn zoektocht naar Banksy.

Ondertussen komen we ook Shepard Fairey tegen, maker van de wereldberoemde Obamaposter hiernaast, en vele andere street-artists, tot Thierry uiteindelijk Banksy gevonden krijgt.

Het eerste wat ik geweldig vind aan deze film is dat je een kijk krijgt in de wereld van street art. We kennen allemaal de werken wel, maar wie zit er achter, en hoe gaat het in zijn werk?

Ten tweede is de boodschap die in deze film zit ook heel slim verpakt. De film verloopt langzaam van een documentaire over het leven van Thierry naar een sneer naar de geldbeluste maatschappij, en maakt Banksy eigenlijk de wereld van de kunst belachelijk.

Ik ga niet zeggen hoe hij het gedaan heeft, en wat nou precies zijn boodschap is, want dat zou zonde zijn als je de film nog niet gezien hebt. Ik moet zeggen dat ik het wel eens ben met datgene wat hij probeert te vertellen met de film.

Conclusie: deze film is vermakelijk, intelligent gemaakt, interessant (vooral als je in street art geïnteresseerd bent) en geeft stof tot discussie. Hij krijgt van mij een solide 9/10. Gaat dat zien, gaat dat zien, mensen!

Love,
M.

review - Pitch Perfect

Guysss, ik weet niet of een van jullie deze film al heeft gezien, en of een review dan wel of niet nodig is, maar HIJ WAS ZO GEWELDIG dat ik er eventjes over moet praten!

Natuurlijk zat Iris al tijden over Pitch Perfect! Anna Kendrick!  te praten, en ik denk dat we allemaal wel benieuwd waren naar de film..

mooovie: Pitch Perfect
met onder meer: Anna Kendrick, Brittany Snow, Rebel Wilson, Anna Camp, Skylar Astin and many otherss..
het jaar was: 2012

Het gaat dus (grotendeels) over een meisje, Beca (aka Anna Kendrick), die naar de universiteit gaat en hier lid wordt van een acapella zanggroepje. Iets wat ze aanvankelijk niet echt ziet zitten, aangezien ze liever allerlei vette beats mixt en hier haar (waarvan ik niet had verwacht dat ie zo goed waren) overheen gooit. Verder verloopt het plot een beetje als zegmaar, Bring it On, er komen regionals aan waar de meisjes aan mee moeten doen.

Al klinkt het plot zo misschien ongelooflijk afgezaagd, de manier waarop er inhoud werd gegeven aan de film was echt heel leuk. Ik zal niet meteen heel goed zeggen, aangezien wat filmcritici dit zullen lezen, maar ik heb er echt van genoten. De interactie tussen de verschillende persoonlijkheden waren ook interessant, een aantal stereotiepjes werd een beetje bespot, wat altijd leuk is om te zien in dit soort 'chick flicks'. Ook zorgt de film voor genoeg LOL-momenten en wordt de feelgood-factor helemaal waargemaakt door het zingen! Dit is echt de manier waarop ik zelf thuis ook zou zingen, je pakt gewoon je favo liedjes en gaat er een tweede stem bijzingen of een andere draai aan geven (gelukkig heb ik altijd oortjes in en hoor ik zelf niks van wat ik doe).

Dus deze film: toppie toppie! Ik ga 'm zeker nog wel een paar keer kijken, het is de leukste film die ik in een tijd heb gezien. De acteurs waren ook niet mis, vooral Anna was super in haar rol!

Dus als je even een avondje laid-back-fun-times wil, kijken, en.. GET PITCH SLAPPED.

SIDENOTE: Kudo's to the fish-faced girl!

Review - The Master

Titel: The Master
Geregisseerd door: Paul Thomas Anderson
Met o.a.: Joaquin Phoenix, Philip Seymour Hoffman en Amy Adams
Uitgekomen in: 2012

A Naval veteran arrives home from war unsettled and uncertain of his future - until he is tantalized by The Cause and its charismatic leader.

Voor het mentoraat moesten we weer eens een cultureel uitje doen en toen hadden we besloten om naar deze film te gaan. Anderson is een bekende regisseur, wellicht ken je hem van Magnolia of There Will Be Blood. Ik had wel van hem gehoord, en van Magnolia, maar had nog nooit een film van deze man gezien. Hij staat bekend om zijn ensemblefilms, een film waarin meerdere verhalen belangrijk zijn/meerdere personages centraal staan (bv. Love Actually) én hij stopt vaak familierelaties of iets in die trant in zijn films. En meneer Anderson maakt vaak gebruik van long takes.

Deze film gaat dus over een veteraan die probeert terug te komen in de Amerikaanse samenleving. Dat gaat natuurlijk niet zo gemakkelijk, maar hij wordt opgenomen in een gastvrije en zeer liefhebbende familie. Hoewel die familie nogal apart te noemen is. Hoffman is de leider en vaderfiguur binnen de familie. Hij is degene die Freddie onder handen neemt en helpt om terug op de rails te komen.

Nou denk je misschien: gezellige en vriendelijke familie! Nou, integendeel. Ze hangen dus nogal een apart idee/geloof aan in die sekte. Hoffman wordt daarin ook The Master genoemd. In het kort: door een soort van hypnose - wat het echt niet is volgens hoffman! - komt men terug in vorige levens en herinnert het zich. Ziektes en andere problemen zouden ontstaan zijn uit levens voor dít leven. Het kan zelfs ontstaan zijn uit een leven biljóenen jaren geleden. (de aarde is niet eens zo oud!) Door die sessies ontwaak je uit je 'slaap' en het volgende moment ben je genezen van al je miljoenen jaren oude kwaaltjes! (lees: kanker, reuma, psychische problemen) Ik kon mijn oren niet geloven!

Maar eigenlijk is dat niet eens het centrale punt van de film geloof ik. Het ging nog steeds over de plek die Freddie probeerde in te nemen in de samenleving nadat zijn narratief niet meer opging (see what I did there Yumi?) En toevallig was die sekte datgene dat hem mogelijkheden bood ondanks zijn fouten en problemen en alles.

En er zat ook een Kant-rand aan. Want het ging over een 'master' en dat iedereen die nodig had. En ik weet niet meer de precieze quote, maar het kon zo uit zijn tekst over geschiedenis komen! Ik voelde me toen heel slim. Maar waarschijnlijk klopte er niets van.

Ik vind het heel moeilijk om een review over deze film te schrijven. Ik ben er nog niet helemaal aan uit wat de achterliggende gedachte was. Maar solely based on the quality: het was vrij goed. Ik vond de kleuren zo prachtig en intens! Het contrast was precies goed. Er zaten soms ook prachtige shots in en de acteerstijl was top notch. Werkelijk waar: Phoenix en Hoffman waren geweldig! Het was wel echt een lange zit en soms/vaak kakte het een beetje in en je moet niet vies zijn van een beetje bloot (freud? yes/no?), maar toch was het zeker geen slechte film. Ik zeg niet dat jullie hem nu meteen moeten gaan kijken, maar als je ooit eens iets anders wilt zien is dit wel aan te raden. En ik ben er achter gekomen dat ik serieus gehersenspoeld ben door Cultuurtheorie. Ik zie overal Kantjes en Freudjes.

Nou that's it, sorry dat het zo lang was!
En Happy Valentine's Day! Yumi en Josine, hopefully you had a good one! En Mardie: onze tijd komt nog! Ghehe. Of niet natuurlijk. Ik vind een single valentijnsdag ook wel prima. Heb je een excuus om chocola te eten.


Hugs en kisses,

Iris

Review - Breakfast At Tiffany's

Titel: Breakfast At Tiffany's
Geregisseerd door: Blake Edwards
Met o.a.: Audrey Hepburn, George Peppard en niet te vergeten: Cat
Uitgekomen in: 1961

Struggling writer Paul Varjak moves into a New York apartment building and becomes intrigued by his pretty, quirky neighbor Holly Golightly. Holly's lifestyle confuses and fascinates Paul; in public she flits through parties with a sexy, sophisticated air, but when they're alone she changes into a sweetly vulnerable bundle of neuroses.

Om toch maar eens uit te vinden waar Deep Blue Something en alle hipsters het over hebben, waagde ik me aan de klassieker Breakfast At Tiffany's. Ik had al eens eerder een stuk gezien, maar vanwege stroom problemen viel toen de tv uit en heb ik hem niet meer afgezien. Maar dan toch, op een maandag avond, heb ik hem gezien!

Nou, wat betreft plot en verhaal kan ik niet zo veel zeggen. Het heeft geen ingenieus, geniaal plan. Het is trouwens op een boek gebaseerd van Truman Capote, dat een iets andere wending neemt dan deze populaire Hollywood productie. Paul bijvoorbeeld schijnt gay te zijn. En de relatie tussen Holly en Paul eindigt aan het einde van het boek. De film is dus meer een ideale romantische komedie geworden. Wellicht is het dus nogal een naïeve film, vooral als je ziet hoe de Aziatische 'huisbaas' van Holly eruit ziet en wordt gespeeld. (Goh, stereotiep much. Dit zou zo passen in Cultuurtheorie.) Anyways: het is een feel good movie. Een hele sterke feel good movie, maar gaat niet té diep.

Toch is het echt geen slechte film. Ik vond hem juist heel leuk en enerzijds kwam dat door de sfeer van de jaren zestig en New York, maar vooral ook door Holly Golightly. Ik vond haar echt een leuk personage, echt zo heerlijk naïef en eigenzinnig. Maar ik zou haar nooit willen zijn want oh god haar leven is a complete mess. (Maar ik zou best met Audrey Hepburn van gezicht willen ruilen!!) Ze is echt niet ideaal en dat maakt haar juist wel leuk. En Paul is ook wel een charmante man, en dat is nogal een understatement if you ask me, dus daarvoor alleen zou je de film al moeten kijken!

Misschien is de film wat oppervlakkig als je kijkt naar de veranderingen ten opzichte van het boek, but who cares? We kijken ook allemaal naar Pretty Woman toch? (hè, yumi?) Maar er zitten zeker quotable waardige momenten in. We hoeven echt niet alleen voor de personages en de kleding te kijken. Ook al is Audrey Hepburn in haar parels en zwarte jurk voor de etalage Tiffany's natuurlijk een waar icoon. Conclusie: darling friends, gaat allen dit zien!


Huggssss,

Iris

Review - The Bourne Legacy

Titel: The Bourne Legacy

Geregisseerd door: Tony Gilroy
Met o.a.: Jeremy Renner, Rachel Weisz, Edward Norton
Uitgekomen in: 2012


Following Jason Bourne's burning of the Blackbriar program in The Bourne Ultimatum, other CIA intelligence programs that have been operating in the shadows now fear exposure. Agent Aaron Cross, who works within Operation Outcome, an offshoot of the original Treadstone program, finds his life in danger.

When Colonel Eric Byer —operator of Outcome and mastermind behind all of the assassin programs, including Treadstone—discovers that Bourne has exposed Blackbriar, he decides to shut down his own program, in the process killing all of the employees involved who know too much. Cross escapes an attempt on his life, prompting the CIA has to go to great lengths in their efforts to assassinate him.

With Byer and the CIA hot on his heels, Cross has to use every skill in his arsenal to avoid capture and stay alive.

                                 - synopsis van tribute.ca

Op Yumi's verzoek: een review van The Bourne Legacy!

Deze film vindt plaats in dezelfde periode als The Bourne Ultimatum, er zijn in de film ook regelmatig referenties naar die film, dus als je de hele plotlijn echt goed wil begrijpen, dan zou ik aanraden om de eerste drie films ook te kijken. Heb je daar geen zin in, dan is dat ook prima, want het is niet per se essentieel om de eerste drie Bourne-films te kijken, wil je deze snappen.

Als je nog een film met Jason Bourne verwacht: helaas pindakaas! De enige keer dat Bourne in beeld komt is op een id-kaartfoto op een computerscherm, en een paar keer dat hij genoemd wordt in een nieuwsbericht of door Eric Beyer (de bad guy) in verband met het Blackbriar program. En dat is eigenlijk wel de main point in het verhaal -het feit dat Bourne het Blackbriar program openbaar gemaakt heeft- al is dit niet meteen duidelijk.

De film opent met Aaron Cross die iets uit een koud meertje in Alaska op moet vissen. De eerste tien minuten or so had ik dus geen idee wat er nou eigenlijk aan de hand was, het leek meer op een aflevering van Bear Gryll's Ultimate Survivor dan een film, dus dat was een beetje jammer, alhoewel er hier en daar wel een flashback was maar daar werd ik in ieder geval niet veel wijzer van. En er was ook nog iets met een dogtag waarin pilletjes in zaten, maar dat wordt ook pas halverwege de film uitgelegd. In ieder geval, na de eerste tien, vijftien minuten gaat de boel een beetje lopen, explosie hier explosie daar, actiefilm je weet het wel, en om een of andere reden wil men iedereen die meewerkt aan Oparation Outcome dood hebben. Want daar was Aaron Cross mee bezig.

Je snapt het wel: Aaron Cross overleeft de hele boel en gaat op onderzoek uit. Enter Dr. Marta Shearing. Zij is een wetenschapper die meewerkt aan het Treadstone program, wat iets met de pilletjes te maken heeft, maar dat wordt later in de film duidelijk.

Ik weet dat ik nou niet echt positief ben over deze film tot nu toe, begrijp me niet verkeerd, ik vond deze film wel leuk, maar de plotlijn is niet echt om over naar huis te schrijven. In mijn opzicht moest deze film het vooral van het acteerwerk hebben, wat gelukkig wel in orde is.

Jeremy Renner bewijst in deze film nog maar eens een keer dat hij de juiste man is voor de hoofdrol in een actiethriller. Enige nadeel: wat ik zo leuk vond aan Jason Bourne is dat hij op het eerste gezicht totaal niet op een keiharde killer lijkt, omdat zo'n ontzettende babyface heeft, en dat de hele CIA-moordmachine-act als een grote verrassing komt. Nu heeft Jeremy Renner niet echt een babyface, maar meer een hoofd waarvan je zegt: shit is going down. Nu kan hij daar niks aan doen, maar dan alsnog, ik vond het wel jammer.

Rachel Weisz was echt da bomb in deze film. Ik vond vooral het gedeelte waarin ze helemaal hysterisch werd omdat mensen van de CIA haar kwamen ondervragen (kijk de film, je snapt dan wat ik bedoel) erg sterk omdat mensen in actiefilms vaak niet handelen op een manier zoals een normaal persoon dat zou doen, en zij dat juist wel deed. Yay! Verder houdt ik gewoon van slimme vrouwen in een film (al ik realiseer me wel dat de wetenschapper deze keer een vrouw is alleen maar omdat ze wel een heel handige love interest is).

Nog een minpunt: de motorachtervolging aan het einde is echt TE. LANG. Daar had zeker wel een minuut of vijf afgemogen. Hmpf.

Conclusie: leuke film, goed acteerwerk, niet het beste plot en MINDER ACHTERVOLGING AUB. Er staat volgens mij een vervolg in de planning, en ik ben geïnteresseerd genoeg geraakt om het vervolg te willen kijken. Zou ik deze film aanraden? Hmm. Niet per se. Als dit je genre is, dan wel, maar als je normaal gesproken niet van dit soort films houdt, dan zou ik deze absoluut niet gaan kijken. 

Deze film krijgt van mij uiteindelijk een 7/10, omdat het acteerwerk echt de boel redt, en als je de vorige Bourne-films niet hebt gezien, kun je er misschien nog een half puntje bij doen.

Byebye!

Mardie

Review - Django Unchained

Titel: Django Unchained
Geregisseerd door: Quentin Tarantino
Met o.a.: Jamie Foxx, Christoph Waltz, Leonardo DiCaprio
Uitgekomen in: 2012

Former dentist, Dr. King Schultz, buys the freedom of a slave, Django, and trains him with the intent to make him his deputy bounty hunter. Instead, he is led to the site of Django's wife who is under the hands of Calvin Candie, a ruthless plantation owner.

                            - plot summary van IMDb

QT's done it again. Deze film is ZO VET. Echt. Het verhaal is erg sterk (de screenplay heeft al verdiend een Golden Globe en is ook genomineerd voor een Oscar), although natuurlijk een beetje vreemd, anders was het geen QT-film!

De soundtrack van deze film is geweldig en bij vlagen hilarisch. De film is QT's homage aan de spaghetti-western, maar ik weet zeker dat er toentertijd geen dikke hiphopraptracks de soundtrack sierden, wat in dit geval wel is, en het gekke is nog dat het eigenlijk wel past!

Er vloeien weer liters nepbloed in deze film, alhoewel de body-count in de eerste helft van de film nog wel meevalt. Ik dacht zo'n 20 minuten voor het einde; "Goh, er zijn nog maar weinig slachtoffers gevallen voor QT-normen!", maar net alsof hij mij gehoord had, vielen de doden in een keer bij bosjes.

Verder zijn de acteurs echt subliem in hun rollen. Jamie Foxx is zeer overtuigend als de bevrijde slaaf Django, Christoph Waltz heeft weer een geniale rol te pakken als Dr. King Schultz (reference naar Paula Schultz, voor diegenen hier die Kill Bill Vol 1. en 2. gezien hebben), en Leonardo DiCaprio is gewoon echt vies en eng als plantagehouder Calvin Candie (wie had dat gedacht: Leo vies en eng? En geef die man nou eens een keer een Oscar, mensen). Verder is het personage Steven door een voor mij bijna onherkenbare acteur (ik ga het niet verraden, je moet het kijken, het is echt geweldig!) echt hi-la-risch.

Ik moet wel erbij vermelden dat deze film absoluut niet voor de tere zieltjes is. Er vloeit veel (weliswaar ontzettend nep)bloed, het woord nigger wordt serieus ontelbaar (ik heb het geprobeerd, het lukte niet) vaak gebruikt, en deze film is door een aantal mensen bekritiseerd als racistisch, respectloos en stereotiep bestempeld. Ik moet zeggen dat ik die kritiek wel snap, maar ik denk ook dat Tarantino een  goede weergave heeft gegeven van het zuiden van de U.S.A. in de tijd van de slavernij, dus in dat opzicht is het misschien ook wel de harde waarheid.

Is deze film een aanrader? Ik vind van wel. De humor is briljant, het verhaal is goed en het acteerwerk is heel sterk. Van mij krijgt deze film een 9/10. Maar nogmaals: ben je wat fijngevoelig aangelegd, dan zou ik niet aan deze film beginnen.

Love,
Mardie

Review- Savages

Titel: Savages

Geregisseerd door: Oliver Stone

Met o.a.: Aaron Taylor-Johnson, Taylor Kitsch en Blake Lively

Uitgekomen in: 2012

Tagline: Love gets savages.

Eén van de perks die je hebt als je een medewerker bij de FreeRecordShop bent is dat je dvd's (die net uit zijn gekomen) mag lenen! Savages stond bij ons nieuw in het schap en omdat Aaron'I'm too sexy, I can't even'Taylor-Johnson op de voorkant stond, kon ik het niet laten! 

In dat opzicht was deze film het helemaal waard. De eerste vijf minuten krijg je z'n naakte bum te zien (en die van die andere dude, maar wie kijkt daar nou naar?).

Dat was gelijk ook het beste stuk van de film.

Pff.. Deze film was vermoeiend op een paar vlakken.

1) Blake, dear God. Je bent gekidnapt. Het eerste wat je de kidnapper vraagt is niet drugs. Oooh, doos. En ohja, je kidnapper heel de tijd beledigen helpt ook niet met het in leven blijven -.-'.

2) Er zitten delen in de film die niet uitgelegd worden. Wáárom doet Salma Hayek '...'? Het was super random en misschien ben ik te dom om het te begrijpen. Maar nee. Motieven. Sjongejonge.

3) Dan cast je Emile Hirsch, geef hem dan ook een grote rol. We love him, give us more.

4) Ik wil het niet graag zeggen: maar de Mexicanen komen er niet goed vanaf in deze film. En Blake Lively iets te goed.

Het acteren was niet slecht (behalve van youknowwho). De badguys doen het vooral heel goed. Ik haat die Benicio Del Toro echt nu. En zijn scènes waren dus ook best goed. De actiescènes helemaal op het laatst waren een beetje minder. Voor de rest vond ik Hayek de ster qua acteren (en vooral in het goed handelen van de tekst die ze heeft gekregen).

Ik kan me nog steeds niet bedenken waar deze film nou over ging. Misschien is het gewoon niet m'n genre, dat kan ook. Maar ik zou niet weten wat nou de moraal van het verhaal was. Helemaal op het einde praat Lively wel over de titel van de film. Maar dat verhaal had vrij weinig te maken met de hele film. Jammer jammer. Geen aanrader dus.

Wél een aanrader als je meer van Aarrrrrrrrron wil zien, maar in dat geval zou ik gewoon alle andere films van hem kijken xD 

kissies.

PS. ik ben begonnen aan een lied op de piano. Sjoerd begeleidde me eerst altijd, maar nu ga ik langzaam maar zeker alles zelf kunnen spelen :P

Filmreview - Sunshine

Titel: Sunshine
Geregisseerd door: Danny Boyle
Met o.a.: Cillian Murphy, Rose Byrne, Chris Evans
Uitgekomen in: 2007

50 years into the future, the Sun begins to die, and Earth is dying as a result. A team of astronauts are sent to revive the Sun - but the mission fails. Seven years later, a new team are sent to finish the mission as they are Earth's last hope.


                                    - plot summary van IMDb


Deze film is, in tegenstelling tot wat de titel je misschien doet vermoeden, geen romantische film. Sterker nog, er komt geen enkele vorm van romance in voor! En dat is nou juist een van de sterke aspecten van deze film.

Okay, even een kleine situatieschets: wanneer de film begint, zitten 8 mensen al 16 maanden met elkaar opgesloten in een beperkte ruimte. Toegegeven, voor een ruimteschip is de Icarus II (met een beetje kennis van Griekse mythologie moet je weten dat deze naam alleen al niets goeds voorspelt) GIGANTISCH, maar dan alsnog. De spanning is soms om te snijden tussen deze personen, zeker omdat ze allemaal sterk verschillen, ze zijn niet voor niets allemaal voor hun specifieke taken uitgekozen (kapitein, computerexpert, engineer, piloot, bioloog (uhu, that's what I'm talking about!). Ik vond dat de spanning die er soms heerst, en de sleur die er bij de hele bemanning er in geslopen is, erg goed overkwam. De acteurs hebben in voorbereiding van de film ook een tijdje in een huis gewoond, en dat was te merken. Ik kreeg echt het idee als of iedereen elkaar door en door kende, wat erg sterk was.

Verder is het hele idee van de film gewoon creepy. Nou ja, in eerste instantie valt het wel mee, de Icarus II heeft een gigantische bom, de payload genoemd, aan boord die de zon moet "herstarten" om het maar even zo uit te leggen. (Vraag me niet hoe, want dan ben ik nog wel even bezig. Het wordt in ieder geval wel duidelijk uitgelegd in de film, dus daar hoef je niet bang voor te zijn). Dit was ook de taak van Icarus I, maar om een of andere reden is dat niet gebeurd, en is er dus een tweede missie naar de zon uitgezonden.

De film begint eigenlijk bijna bij het einde van de missie: de Icarus II is al bijna bij de zon en gaat zo de dead-zone binnen; de zone waarin geen enkel contact met de aarde meer kan plaatsvinden. De eerste 20, 30 minuten krijg je dus echt een goed sfeerbeeld van hoe het er aan toe gaat op het ruimteschip, maar dan begint het spannende gedeelte. Als het schip Mercurius nadert, vangt de communicatiespecialist aan boord in eens een interessant geluid op: het noodsignaal van Icarus I (een geluid dat haast spookachtig klinkt, vond ik). Dit betekent dat Icarus I nog in de buurt rondzweeft en dat de crew aan boord nog wel eens in leven zou kunnen zijn. Er ontstaat een discussie: gaan ze naar Icarus I om te kijken of de crew nog in leven is, en opdat ze eventueel een tweede payload kunnen bemachtigen, of gaan ze door met de missie zoals hij gepland staat?

Okay, shit happens, no spoilers, maar er wordt besloten om naar de Icarus I te gaan. Want zoals Cillian Murphy's personage zegt: Two last chances are better than one.

En dan begint het pas echt eng te worden. Maar nu zeg ik niets meer (misschien heb ik al te veel gezegd, sorry daarvoor). Ga de film kijken!

En nog even terug te komen op het eerste punt dat ik maakte: het feit dat er geen romantiek in deze film zit, vind ik echt heel sterk. Het lijkt mij persoonlijk erg onlogisch dat er in een situatie (16 maanden op elkaars lip in de ruimte) een relatie of whatsoever zou ontstaan, gewoon omdat niemands hoofd daar naar staat. Iedereen is gefocust op het doel en wil daarna weer zo snel mogelijk terug naar huis, en dan is er gewoon geen plaats voor romantiek of relaties. Tenminste, dat zou ik dan denken.
Wat ik ook erg fijn vond aan deze film is dat de mensen er gewoon uitzagen. Geen extra make-up, mooie kleren of iets, maar gewoon de rauwe werkelijkheid. Geen make-up at all, niet per se charmante kleding, maar gewoon functionele, comfortabele kleding, en dat was wel een echte verademing voor mij.

In ieder geval, deze film krijgt van mij een 8/10. De spanning vond ik regelmatig om te snijden, de personages werden erg goed neergezet, en de algehele sfeer van de film was gewoon erg goed (nou ja, goed passend, goed neergezet, niet vrolijk of zo, je snapt het wel ;) en tegen het einde zat ik constant op het puntje van mijn stoel, tot op de laatste 5 minuten, want toen kakte de film voor mij in (anticlimax, helloooow). Dus vandaar een 8 en geen 9. Maar toch: zeker een aanrader!


Love and hugs,

M.

Review- Les Misérables

Titel: Les Misérables

Geregisseerd door: Tom Hooper

Met o.a.: Hugh Jackman, Russell Crowe en Anne Hathaway

Uitgekomen in: 2012

Tagline: Fight. Dream. Love. Hope.

Wellwellwell, the long anticipated Les Mis review (just kidding). Ik west niet waar ik moet beginnen...

First: Anna Hathaway verdiende die award HELEMAAL. Ík hield het niet droog tijdens 'I Dreamed a Dream'. Ik begrijp nu ook helemaal waarom ze dit in de trailer hebben gestopt!

Laat ik nu maar even chronologisch te werk gaan. (ik weet dat niet iedereen van jullie de film heeft gezien, maar ik hoop dat ik niets spoil... anders moet je ff wachten dit te lezen)

Ik weet dat het logisch is dat het op de musical leek qua uiterlijk, omdat het de verfilming van de musical was, maar toch vond ik het leuk dat er telkens het jaartal op het scherm verscheen of dat het decors zo veel op het origineel leek. (hoewel ik het decor van acte twee echt veel spectaculairder had verwacht! Where art thou my turning scenery?)

Openingsmuziek: Heaven! Hoewel ik de animatie soms een beetje nep vond, gaf het eerste lied me shivers! Ik wilde heel de tijd in het Nederlands meezingen xD

De make-up is trouwens echt een heel belangrijk aspect van de film (SPOILERS: sjoerd had bv. niet gezien dat het Hugh Jackman was in Look Down!)

Dan even over Hugh Jackman: beter had ie het niet kunnen spelen werkelijk waar. Maar ik vond hem soms écht niet mooi zingen. Ik weet dat echt vaak musicals zingt en het zal ook wel geweldig gezongen zijn, maar die constante vibrato mocht van mij echt sterven. En hij heeft zó veel zangtekst dat het op een gegeven moment niet meer leuk is xD

Dan was er iets dat mij in de musical ook opviel: de ensemble stukken zijn niet bedoeld om de tekst te kunnen horen xD Soms zingen ze gewoon allemaal door elkaar en dan moet je gewoon luisteren naar de harmonie. Voor sjoerd was dit niet altijd makkelijk. Ik had geen ondertiteling en hij kent de liedjes en het verhaal niet.

HET ALLERBESTE STUK is alles met Anna Hathaway. Heel het begin is FABULEUS! 

Dan komt er het stuk met de revolutie enzo en das ook nog wel leuk, dan heb je ONE DAY MORE en daarna vond ik het een beetje downhill gaan xD. Empty chairs and empty tables was ook best goed. De Thénardiers waren ook leuk gedaan, maar ik vond ze in de musical beter uit de verf komen, ze waren trouwens erg leuk gecast!

Ze hebben voor iedere solo hetzelfde principe gebruikt als die ze op Hathaway hebben gebruikt: een dikke close-up en laat die emotie maar komen. Bij veel mensen werkt dat gewoon niet. Bij Anne dus wel, maar Samantha Barks vond ik persoonlijk een beetje vlakjes. Heel haar karakter was eigenlijk ook een beetje onderbelicht. In de musical was zij mijn favoriet en nu was het echt: waarom zing je nu mee, ga weg. Seyfried was aan de andere kant veel meer geliefd bij mij! :D 

En dat iedereen zit te zeiken over Russell Crowe: nonsens! Ik vond hem echt niet zo verschrikkelijk! Het personage van Javert is gewoon kut om te spelen, dat is een feit. En ik had serieus echt met em te doen.

Over het algemeen had ik precies dezelfde gevoelens die ik had tijdens het kijken van de musical! GEWELDIG (behalve dus wat hierboven staat xD) ik kreeg kippenvel op de goede momenten en daar gaat het om.

Sorry voor deze lange review, het is gewoon een film die je niet in twee zinnen kan uitleggen, ook omdat iedereen er een verwachting van heeft ;) En ik kan er nog veel langer over praten, maar misschien moeten jullie eerst even reageren en dan discussiëren we erover ;)

Review - Skyfall

Ik houd echt van het pak dat hij aan heeft.

Titel: Skyfall
Geregisseerd door: Sam Mendes
Met o.a.: Daniel Craig, Judi Dench, Javier Bardem, Ralph Fiennes
Uitgekomen in: 2012

When Bond's latest assignment goes gravely wrong and agents around the world are exposed, MI6 is attacked forcing M to relocate the agency. These events cause her authority and position to be challenged by Gareth Mallory, the new Chairman of the Intelligence and Security Committee. With MI6 now compromised from both inside and out, M is left with one ally she can trust: Bond. 007 takes to the shadows - aided only by field agent, Eve - following a trail to the mysterious Silva, whose lethal and hidden motives have yet to reveal themselves.

                      - plot summary van de Skyfall IMDb-pagina


Wauw. Dit had ik niet verwacht. En dat bedoel ik op een goede manier. Ten eerste het begin: Bond wordt neergeschoten en lijkt dood te zijn. Zijn eeuwige onschendbaarheid wordt flink aangetast, wat ik erg goed vond. Verder krijg je ook te zien dat Bond flink wat problemen heeft, hij drinkt, gokt, en wat al niet meer. Dus dat vond ik erg sterk. Verder zijn er in deze film niet zo veel exotische locaties als in alle andere Bond-films ever, en speelt het grootste gedeelte van de film, inclusief de superspannende finale, zich af in druilerig Groot-Britannië.

Wat ik ook erg goed vond, is dat een klein beetje van Bonds verleden wordt verteld, zodat je weet waar hij vandaan komt en hoe hij zo geworden is. Daarnaast is Q terug ( = Quartermaster = gadgetman = yay!), en dat vond ik erg leuk. En Ralph Fiennes! Ik kan niet echt zijn rol in het verhaal vertellen zonder de boelen te spoilen, maar hij doet het in ieder geval erg goed.

Sowieso is Daniel Craig mijn favoriete Bond, van alle films die ik gezien heb (o.a. met Pierce Brosnan en Timothy Dalton), dus dat was al een plus aan deze film. Verder is Judi Dench ook een BAMF eerste klas in haar rol als M., ik vind haar echt geweldig!

En last but not least: Javier Bardem als de Bond-schurk. Hij is zò eng. Hij ziet er ten eerste creepy uit, met dat geblondeerde haar, maar het allerengste is eigenlijk nog wel dat hij zich gerechtvaardigd voelt in zijn daden, en dat je (dat had ik in ieder geval) tot op zekere hoogte zijn acties eigenlijk wel kan begrijpen. En Bardem brengt dat op zo'n sterke manier. Hij is echt heel eng.

Conclusie: Skyfall is echt een goede film, ga hem kijken! (Je hoeft namelijk niet de andere films gezien te hebben om deze te snappen). Van mij krijgt hij een dikke 9.


Signing of,

M.

That's a wrap - 2012 edition!

Jongens, wat ging 2012 snel! Ik krijg echt het idee alsof de jaren gewoon minder dagen beginnen te bevatten of zo.. Hmm.

Hier is in ieder geval, without further ado, alle de dingen die ik in 2012 geweldig vond om te lezen/kijken/etc en de dingen die (zwaar) zijn tegengevallen..

top something of the good stuff (in no particular order)
1. the Fall
My god, Iris, dat was echt een van je beste aanraders ooit (en het niveau van iedereens aanraders hier ligt sowieso al hoog, dus dat zegt wel wat). Het verhaal, de decors etc (in deze film zeker weten hardcore scenery porn), het was echt super! Also, Lee Pace.. ;).
2. Fear - Michael Grant
Holy crap on a cracker, ik ben nog nooit zo gespannen geweest toen ik een boek las. Alles is de hele tijd in het boek zo tense dat ik het gewoon dag uit moest lezen, anders had ik het niet getrokken, denk ik. Het verhaal is echt heel sterk vind ik, en het blijft boek na boek gewoon spannend!
3. Sherlock seizoen 2
ZE MOETEN ECHT HET DERDE SEIZOEN GAAN MAKEN ANDERS GAAT HET NIET GOED KOMEN. Het tweede seizoen van Sherlock was echt een grote

GAHHHHHHHH en --->


Je snapt vast wel wat ik bedoel.. ;)




4. The Dark Knight Returns
I'M BATMAAAAAAN. Oh wat was die film toch gaaf! Ik vond het zo'n goed einde! Okay, toegegeven, en waren een paar haken en ogen aan, maar die zag ik niet door alle awesomeness. Om je geheugen op te frissen --> mijn review
5. Shades of Grey
Wat een verrassend, fris, en anders boek! De humor was geweldig, de ideeën van het verhaal waren goed, en het was ook gewoon goed geschreven! Dus ook weer een hele goede tip van Iris! :)
6. Game of Thrones seizoen 2
Same principle, different show. Ik wil seizoen drie NUUUUUUUU.
7. Das Experiment
Ik schrok echt heel erg van deze film. Het was echt een hele goede, sterke film, maar het verhaal was echt heel schokkend. Dat mensen zò kunnen doen. Het is namelijk gebaseerd op echte verhalen. Het is ook toevallig dat we het met filosofie vlak daarvoor over soortgelijke experiment hadden.
8. The Perks of Being a Wallflower
Zowel het boek als de film vond ik erg indrukwekkend. Ik vond de vertaling van het boek naar de film ook erg goed. Ezra Miller, Emma Watson, Logan Lerman, ze speelden het allemaal supergoed. Dus zeker een plaatsje in dit lijstje waard!
9. The Fault in our Stars
Deze heb ik helemaal aan het begin van 2012 gelezen en ik vond het echt heel goed. Ik weet dat de meningen op de blog daarover verdeeld, maar ik vind hem een plaatsje in mijn 2012-goodstuff lijst wel waard.
10. The Avengers
Ik heb maar weinig andere films gezien die zo vermakelijk waren. Toegegeven, het verhaal is niet Oscar-waardig, maar de grapjes, de actie (en de kick-ass vrouwen) in deze film waren echt heel goed. Joss Whedon is echt een meester.
11. The Cabin in the Woods
Wederom Joss Whedon in mijn lijstje. Net zoals The Avengers was The Cabin in the Woods een heel erg vermakelijke film. Maar daarnaast had het ook nog eens een keer een orgineel verhaal. Wie had gedacht dat dit ooit nog eens ging gebeuren, een horrorfilm met een orgineel verhaal! Dus daarom ook een plek in de lijst voor deze film.
12. A Song of Ice and Fire
HOLY MOTHER OF FANTASY, zoals Josine het in haar review zo mooi zei. Alleen A Feast for Crows was iets minder, maar de rest van het niveau van de serie lag zo hoog, dat ik dat GRR wel wil vergeven. En aFfC was altijd nog beter dan menig ander boek. En zeker dan een ander boek dat dit jaar ook populair was maar waar ik het zeker niet over ga hebben.
13. Mannen die vrouwen haten
Ik had hoge verwachtingen bij dit boek, maar voor mij maakte het boek die zeker allemaal waar. Het tweede deel is ook superspannend, dus ik ben zeker overtuigd van de schrijfkunsten van wijlen Stieg Larsson.
14. The Great Gatsby
Wat een tragisch, maar mooi verhaal! Ik heb wel het idee dat ik de helft gemist heb, nadat ik John Green's video's over The Great Gatsby gezien heb, maar ach. Ik denk dat ik de belangrijkste boodschap wel ongeveer heb meegekregen in het verhaal. Ook de zeitgeist van dit boek vond ik erg mooi. Ik heb iets met de jaren '20/'30.
15. Kiss Kiss Bang Bang
Een geweldige film met Robert Downey Jr., waarmee hij zijn return to fame mee begon. Hilarisch, het verhaal slaat misschien nergens op, maar ik vond het heerlijk! Dus dit is zeker een aanrader!
16. Biutiful
Mooie, Spaanse film met Javier Bardem. Ga hem kijken. Mijn grootste aanrader uit deze lijst, als je hem nog niet gezien hebt.
17. Spirited Away
Alles wat bij studio Ghibli vandaan komt is gewoon geweldig! Howl's Moving Castle, Ponyo on a Cliff by the Sea, allemaal even mooi en leuk. Deze film is ook echt geweldig, met de zo verschillende (ook in sterk in uiterlijk) personages, die allemaal even mooi uitgewerkt zijn.
18. 500 days of Summer
Moet ik dit nog uitleggen? Als dat nodig is, verwijs ik u naar ons aller Iris, die u met liefde en plezier al het geweldige aan deze film uitlegt.
19. Shutter Island
Sterk verhaal, met diverse clues door de film heen verspreidt, wat je goed bij de film houdt. Ik hou ervan.
20. Kick Ass
Na heel lang afgesproken te hebben met Yumi en Astrid dat we met z'n drieën deze film moesten kijken, hebben we hem uiteindelijk ergens begin dit jaar gezien. En deze film is ook gewoon kick ass. Zelfs Nicholas Cage, die ik over het algemeen een beetje creepy vind, was in deze film leuk!
21. V for Vendetta
Ja, ik heb hem dit jaar pas voor het eerst gezien, sla me niet okay! Maar de film was SUPERVET. Echt. Als de vrouwelijke hoofdrolspeler badass is vind ik het al gauw goed, maar de rest van deze film was ook gewoon supergaaf.
22. The Graveyard Book
Spooky versie van The Jungle Book, maar zeker geen rip-off of slecht gejat. Ik vond het een onderhoudend, leuk verhaal, met een bitterzoet en mooi einde. Lees het!
23. Homeland
Badassery to the max. Also: geweldig acteerwerk van zowel Claire Danes (bipolaire stoornis overtuigend brengen lijkt mij best lastig) en Damian Lewis (die sowieso al een plekje in mijn lijstje van Awesome-Actors heeft voor zijn rol in Band of Brothers) en het verhaal is echt supergeweldig/spannend/intelligent! Naahhh.
24. Jane Eyre
Het boek en de film. Lees deze post nog een keer en dan moeten jullie het gewoon lezen/kijken. Omdat ik dat zeg.
25. The Hurt Locker
Ik vond dit echt een mooie film. Je krijgt namelijk echt goed te zien hoe het is, een soldaat zijn. En niet alleen het glorieuze vechten en vallen in de strijd. Ook de relaties tussen comrades en de verveling die toeslaat als er niks te doen is. En wat ik ook heel sterk vond aan deze film was het stuk dat de hoofdpersoon on leave was. Hij gaat samen met vrouw en kind boodschappen doen. Uiteindelijk staat hij voor het schap met cereal en weet hij gewoon niet wat hij moet doen. Dit stuk laat echt goed zien dat de hoofdpersoon eigenlijk niet goed meer functioneert in de normale samenleving, en dat vond ik zo sterk aan de film.
26. Kill Bill Vol. 1
Ik heb zoveel liefde voor deze film! Ik ben sowieso wel Tarantino-fan, maar dit was echt een BAMF-filled film tot de max. Dus. Ik ga zeker binnenkort deel 2 en 3 kijken.

Er was nog meer good stuff dit jaar, maar deze waar gewoon extra leuk/geweldig/mooi/awesome
Sooooooo, on to the

top something of the bad stuff
1. Nova Zembla
Jezus Christus, wat was dat een beroerde film! Niet alleen de historische/biologische onjuistheden (zoals "pak je pen",  of een ijsbeer die tijdens de winter (het debacle op Nova Zembla vond plaats in de zomer) de vaarders aanvalt.. Hallo, winterslaaaap! Dat was dus dubbel fout in een scène, zucht.)  irriteerde me mateloos, maar ook gewoon het algehele acteerwerk, en het verhaal waren gewoon een grote meh. Vraag het maar aan Yumi, zij kan dit beamen! En O MIJN GOD die ijsbeer leek op dat schapenkleedje van de Ikea, zo nep zag het eruit!
2. The House of the Wind
Dit verhaal had ZO VEEL potentie, maar het kwam er gewoon echt niet uit. En de twee verhalen die in het boek speelde (een in het heden en een in 16-nogiets) moesten aan elkaar gelinkt zijn, maar voor mij kwam dat er niet echt uit. Helaas.
3. The Strange Case of Dr Jekkyl and Mr Hyde
Okay, dit was geen slecht boek, maar het viel gewoon een beetje tegen met mijn verwachting. Ik heb namelijk al heel lang een lichtelijke obsessie met het hele Dr Jekkyl/Mr Hyde idee (vandaar ook mijn liefde voor the Hulk) en ik keek eigenlijk dus best wel uit naar dit boek. Maar uiteindelijk viel het dus een beetje tegen. Ik weet niet precies waarom, maar het verhaal kwam niet zo goed tot leven of zo. Het werd ook verteld vanuit het oogpunt van iemand anders dan Dr Jekkyl/Mr Hyde, op het laatste hoofdstuk dat een brief van Dr Jekkyl was na dan. Dus dat was jammer.
4. Breaking Dawn Pt. 1
Deze heb ik helemaal aan het begin van 2012 met Yumi gezien. Ik ga hier geen woorden meer aan vuil maken, jullie snappen het vast wel.
5. Het feit dat iedereen 50 Shades of Grey zo geweldig vindt
6. A Feast for Crows
Wederom niet echt een slecht boek, maar mijn verwachtingspatroon lag gewoon een stukje hoger, omdat de rest van de aSoIaF-serie zo goed was. En aFfC was gewoon wat minder. Dus dat was wel een teleurstelling. Ik moet er wel bijzeggen dat A Dance with Dragons dat weer helemaal heeft goed gemaakt, dus chapeau.
7. Pillars of Creation
NAAAHHHH DIT BOEK WAS ZO VERVELEND WAAR WAREN RICHARD EN KAHLAN FOR SPIRITS' SAKE!
8. Naked Empire
O MY GOD DIE BANDAKAR I WANNA PUNCH THEM IN THE FACEEEEEE. Although dit boek was minder vervelend dan Pillars of Creation. Maar nog steeds. Vervelend. En het waren beiden ook geen slechte boeken, maar gewoon minder goed dan de rest, en gewoon irritant. Maar je moet deze boeken wel een beetje gelezen willen hebben, wil je de rest van de serie snappen. Alhoewel. Misschien ook niet. Ik weet niet. Vraag maar aan Josine.
9. Wuthering Heights
Okay, ik ben het eens met het feit dat je niet per se met karakters moet kunnen meeleven of dat ze sympathiek moeten zijn voor een goed boek. Maar dit? WAT? Sorry hoor, maar ik vond dit boek echt niet leuk. Ik zal niet zeggen of het slecht was of niet (sowieso als ik het slecht noem, word ik volgens mij overladen met haat vanuit iedereen behalve jullie). Ik weet nog dat in Twilight door iemand gezegd werd (volgens mij Bella) dat Cathy en Heathcliff geen enkele sympathieke karaktereigenschap hebben, behalve hun liefde voor elkaar. Maar het was niet eens liefde! Het was gewoon "ik wil jou dus ik krijg jou". Nare mensen. Naar verhaal. Bah bah bah. Misschien dat ik me er ooit nog aan ga wagen, maar voorlopig nog niet.


Gelukkig kan ik vaststellen dat de good stuff zeker de bad stuff overstemd heeft dit jaar. Dus heb ik film/boek/seriegewijs een lekker jaar gehad!
Op naar een nog beter book/movie/seriesfilled 2013!

xoxo
Mardiepartyhardy

P.S.: Mijn vader weet gewoon niet wie Jane Austen is. En dat heeft dan de helft van mijn genen gedoneerd. Wat?