Review- A Clash of Kings

HOLY MOTHER OF FANTASY.

Amai. Wat een goed boek was dat. Ben je niet bekend met de A Song of Ice and Fire-serie van George R.R. Martin? Bereid je dan maar voor.

Misschien heb je wel van deze serie gehoord via een ander medium, namelijk de tv. HBO heeft vanaf vorig jaar (2011 dus) de serie ‘Game of Thrones’ uitgezonden, gebaseerd op de boeken uit de A song of Ice and Fire-serie. Het eerste seizoen, dat gebaseerd was op het eerste boek, ‘A Game of Thrones’, is uitgezonden en het tweede seizoen zal deze lente beginnen. Ik kwam Game of Thrones toevallig een keer tegen toen ik random dingetjes aan het doen was op het internetje en bam, daar was het dan. Een geweldige fantasy-serie, niet alleen qua verhaal erg goed, maar cinematisch ook ridiculously mooi vormgegeven. Needless to say, toen ik het eerste seizoen had gekeken, wilde ik wel eens weten of die boeken ook zo goed waren.

Nu heb ik het tweede boek in de serie gelezen, ‘A Clash of Kings’, maar daar zal ik niet teveel over verklappen, om het eerste boek niet te spoilen. Wel zal ik even een korte beschrijving van het eerste boek geven, zodat je een beetje weet waar het over gaat.

A Song of Ice and Fire speelt zich af in de wereld van Westeros en the Seven Kingdoms. Het is een fantasiewereld waarin tovenarij en mythische wezens een beetje op de achtergrond zijn geraakt en de machthebbers het moeten hebben van het zwaard en de politiek. Het verhaal focust zich op de familie Stark, een machthebbende familie in het noorden van de zeven koninkrijken, die na de dood van the King’s Hand (de rechterhand van de koning Robert Baratheon) heel wat te verduren krijgt. In eerste instantie wordt Ned Stark, vader van de fam (in de serie gespeeld door niemand minder dan Boromir! (/Sean Bean)), opgeroepen naar King’s Landing, waarin de koning resideert, om de nieuwe Hand te worden. Zijn vertrek brengt echter veel teweeg voor zijn dochters Arya en Sansa, en zijn zonen Robb, Bran, Rickon en de bastaard Jon Snow. Allen zullen zij hun thuis Winterfell moeten verlaten voor meer sinistere oorden, terwijl het spel der tronen zich verbindt met het lot van de familie…

Hier de achterkant van A Game of Thrones:

'In a lang where summer can last decades and winters a lifetime, trouble is brewing. The cold is returning, and in the frozen wastes to the North of Winterfell, sinister and supernatural forces are massing beyond the kingdom's protective Wall. At the center of the conflict lie the Starks of Winterfell, a family as harsh and unyielding as the land they were born to. Sweeping from a land of brutal cold to a distant summertime kingdom of epicurean plenty, here is a tale of lords and ladies, soldiers and sorcerers, assassins and bastards, who come together in a time of grim omens. Amid plots and counterplots, tragedy and betrayal, victory and terror, the fate of the Starks, their allies, and their enemies hangs perilously in the balance, as each endeavors to win that deadliest of conflicts: the game of thrones.'

In het kort gaat het verhaal dus over deze familie Stark, wat zij meemaken, en wat zich achter de schermen van de koningshuizen afspeelt. Het verhaal is verteld vanuit het perspectief van de verschillende personages, waaronder de Starks, en dit zorgt voor een erg leuk effect. Niet alleen kom je door de verschillende verhaallijnen, die zich op verschillende plaatsen afspelen, veel te weten over de wereld en het wikken en wegen in het koninkrijk, ook raak je hierdoor heel erg geïnvesteerd in verschillende personages. Tussen de personages zit ook veel leeftijdsverschil, waardoor je veel volwassen zaken (niet alleen de verantwoordelijkheden, maar ook de pleziertjes, zullen we maar zeggen) te lezen krijgt, maar aan de andere kant kom je via de jongeren juist veel meer te weten over de wonderen in de mythische wereld.

Ik wil niet teveel weggeven over het verhaal zelf, maar ik zal je wel vertellen dat het verslavend is. Door steeds andere personages aan het woord te laten komen, maar telkens net op een punt te eindigen dat hun verhaal niet af is, wil je maar blijven lezen. Vandaar ook dat ik Clash of Kings, een beest van een boek (1000 bladzijden!) in een weekje uit had.

Niet alleen is het verslavend, ook zijn het verhaal, de personages, de schrijfstijl, de worldbuilding en alle zaken die achter deze wereld schuilen, heel goed. Toegegeven, het is niet altijd even leuk om uit het verhaal van je favoriete persoon gehaald te worden om vervolgens aan de andere kant van de wereld weer op te duiken, en zorgen al deze verschillende personen af en toe voor een beetje verwarring, maar welk boek heeft nou geen minpunten? En alle dingen die heel goed zijn aan de serie wegen ruimschoots op tegen deze kleine nadeeltjes.

Ook hebben de boeken een zekere portie goeie foreshadowing; door het gebeuren van bepaalde dingen en het ontdekken van aspecten van de wereld en de lore eromheen, zal je een beetje weten wat je te wachten komt te staan. Tenminste, ik heb nu geen idee wat er in het volgende boek gaat gebeuren, maar door de dingen die ik weet die kunnen gebeuren heb ik wel voor een aantal zaken hoop. Dat klinkt misschien een beetje raar, maar ik het is ook leuk om tijdens het lezen te hopen dat dit en dat terug zal komen. En dus is het telkens weer lekker spannend, en kom je ondertussen weer zat nieuwe coole dingen tegen. Like, hai, WOLFIES AND DRAGONS? Zo zul je telkens weer versteld staan van alle wonderen die GRR Martin zijn wereld in helpt.

Dit was eigenlijk minder een review dan een in-de-hemel-prijzing, ik realiseer het me, maar hier nog even the grades, die eigenlijk zowel gelden voor A Game of Thrones als A Clash of Kings:

Verhaal: 8.5/10
Vertelstijl: 8/10
Personages: 9/10
Tempo: 7/10
(genre-related)
  Worldbuilding: 8.5/10
  Fantasy-score: 8.5/10

Alles bij elkaar geef ik A Clash of Kings  een dikke negen (nee, dat komt niet overeen met het gemiddelde), ik raad het je zeker aan als je van een goede fantasy houdt, en ik kan al niet wachten om te beginnen aan A Storm of Swords, het derde boek in de serie van A Song of Ice and Fire! Kijk ook uit naar seizoen twee van Game of Thrones!

Nu in de Song of Ice and Fire-serie:

- A Game of Thrones
- A Clash of Kings
- A Storm of Swords
- A Feast for Crows
- A Dance with Dragons ( laatste boek uitgekomen in 2011)

Productinfo:

Naam: A Clash of Kings

Schrijver: G.R.R. Martin
Verschijningsjaar: 1999, deze mass market editie 2011
Gekocht bij/ voor: Selexyz Maastricht, 10,99 (paperback)
ISBN: 9780553579901

Cheerio,
Josine

Review- Iep!

Titel: Iep!
Schrijver: Joke van Leeuwen
Genre: Kinderboek
Uitgegeven in: 1996
Verfilming: check!

Op een dag ziet Warre onder een struik iets vreemds liggen. Hij weet niet of het een vogel is in de vorm van een meisje, of een meisje in de vorm van een vogel. 

Hij neemt het wezentje mee naar huis. Zijn vrouw Tine wil het houden, alsof het haar eigen kind is. Maar het heeft vleugels... 

Ik ben zó blij dat ik dit boek weer eens heb gelezen! De laatste keer was toen mijn mama me voorlas en wat was dat een mooie tijd haha!

Er zijn in principe twee dingen waarom ik het boek zo goed vond:

1) De schrijfstijl van Joke van Leeuwen is om van te dromen! Al haar boeken hebben die manier van schrijven, dus bekijk in ieder geval één van de velen.

2) De tekeningen zijn zo grappig! 

Het geheel zorgt ervoor dat het net dat beetje extra heeft. Het verhaal wordt een beetje 'droog' beschreven waardoor alles in mijn ogen een beetje treurig wordt, op een goede manier dan. Bijvoorbeeld:

''Warre,' zei Tine.

'Ja?' zei Warre.

'Ik snap dat ze wegvliegt. Als ze zo'n drang heeft die vanzelf komt, maar dan kan ze toch wel dag en tot ziens zeggen? Dieg en tiet ziens? Nu is ze weggegaan zonder dag te zeggen.'

'Ja,' zei Warre. 'Vogels weten dat misschien niet.'

Ik heb in ieder geval genoten van deze quick read en kan iedereen aanraden (maakt niet uit hoe oud je bent!) om hem ook te lezen!

Schrijfstijl: 4/5
Personages: 3/5
Creativiteit: 5/5
Plot: 3/5
*Totaal: 4/5

Dit komt niet overeen met het puntensysteem van Goodreads.

Groetjes, Yumi

Review- The Devil Wears Prada

Titel: The Devil Wears Prada
Schrijver: Lauren Weisberger
Genre: Chicklit
Gelezen in het:Nederlands (De Duivel Draagt Prada)
Uitgegeven in: 2006

Andrea Sachs, vers uit de collegebanken, is aangenomen als de nieuwe assistent van de alom gevreesde en bewonderde hoofdredacteur van het tijdschrift Runway, Miranda Priestley.
Runway is hét blad op modegebied, de lieveling van alle ontwerpers. Met een haast kinderlijk gemak weet Miranda met haar terreur alle succesvolle, hippe mensen die er werken te reduceren tot trillende bange kinderen. 
Elke dag stelt ze Andrea zwaar op de proef door onmogelijke dingen te eisen, zoals het regelen van de nieuwste nog ongepubliceerde Harry Potter voor haar schatjes van kinderen, het voorschieten van haar gigantische telefoonrekening en het ontbijt dat ze elke dag op precies het goede tijdstip voor haar neer moet zetten. 
Terwijl haar werkdagen steeds langer worden en de eisen steeds extremer, realiseert Andrea zich dat het baantje waar duizenden vrouwen een moord voor zouden doen haar het leven flink onmogelijk maakt.

Ik had dit boek al een tijd geleden van m'n zus geleend en het stond eigenlijk maar stof te vangen in de boekenkast, dus ik besloot hem eindelijk maar eens te gaan lezen.
Ik had hoge verwachtingen , omdat ik de film ge-wel-dig vond! Het is raar om te zeggen, maar ik vind de film eigenlijk beter...


Begrijp me niet verkeerd: het was leuk om te lezen, maar voor de rest niet echt bijzonder.  Misschien was dit onder andere omstandigheden (lees: op het strand) wel het beste boek ooit geweest. Maar in deze winter dagen, waarin ik alleen maar sneeuw zie, valt The Devil Wears Prada niet goed. Waarschijnlijk ligt het er ook aan dat ik meestal geen chicklits lees en het niet echt mijn soort genre is.

Als je bang bent dat je al weet wat er gaat gebeuren, omdat je de film al hebt gezien: don't worry! Het boek is heel anders vertelt en heeft een ander einde, wat me zeer prettig verraste!

Het was dus zeker niet slecht, alleen niet een van m'n favorieten.


Schrijfstijl: 4/5

Personages: 3/5
Creativiteit: 3/5
Plot: 3/5
*Totaal: 3/5
 
Dit komt niet overeen met het puntensysteem van Goodreads.

Groetjes, Yumi

Review- Deception Point

Titel: Deception Point
Schrijver: Dan Brown
Genre: Thriller/Mystery
Gelezen in het: Nederlands (De Delta Deceptie)
Uitgegeven in: 2001

Onder het poolijs ligt iets wat de wereld voorgoed kan veranderen...

Een NASA-satelliet doet een opzienbarende ontdekking op de Noordpool. Dat is een opsteker voor de ruimtevaartorganisatie, die al tijden onder vuur ligt. Ook voor president Zach Herney betekent de vondst goed nieuws: een tweede termijn in het Witte Huis lijkt in zicht.

De president vraagt Rachel Sexton, analiste bij de inlichtingendienst NRO, na te gaan of de vondst authentiek is. In allerijl vertrekt ze naar het noordpoolgebied om het werk van een team wetenschappers, onder wie de charismatische oceanograaf Michael Tolland, te controleren.

Maar na Rachels aankomst neemt de zaak een onverwachte wending. Het 'bewijs' lijkt minder rotsvast dan gedacht. Voor de president gewaarschuwd kan worden, begint een nachtmerrie op het poolijs. Een speciale eenheid maakt werk van zijn missie: koste wat kost voorkomen dat de waarheid uitkomt... 
  
Ik had bijna alle boeken van Dan Brown gelezen, behalve deze en Angels en Demons en daarom heb ik hem eindelijk maar eens een keer uit de kast getrokken. Ik had best hoge verwachtingen van dit boek, omdat ik The Da Vinci Code en The Lost Symbol allebei goede boeken vond. Dit werk van Dan Brown vond ik echt minder.

Het verhaal op zich vind ik niet slecht, er zit veel spanning in en je wilde heel de tijd weten wat er verder ging gebeuren. Maar als je een paar van z'n boeken hebt gelezen, weet je na een tijdje wat 'er gaat gebeuren' in het verhaal. Dat klinkt heel stom, want ik weet natuurlijk niet écht hoe het verhaal afloopt, maar deze keer kon ik een beetje aanvoelen hoe het zou eindigen.
Dat is gewoon jammer.

Qua spanning is het boek zeker niet slecht. Het verhaal is één groot raadsel en ik was benieuwd wat er zou gaan gebeuren. In het begin kwam het een beetje langzaam op gang, maar op het einde zat ik echt op het puntje van m'n stoel.

Zoals we gewend zijn van Dan Brown zitten er in Deception Point meerdere verhaallijnen. Zijn karakteristieke schrijfstijl zorgt er voor dat het boek gemakkelijk te lezen is. De personages zelf zijn goed geschetst en laten je echt meeleven met de ups en downs van het verhaal. Ik vind ze geen van allen vervelend of irritant, maar juist best sympathiek.En dat is ook wel eens fijn voor de verandering.
Een van de beste dingen uit het boek is dat sommige personages een ontwikkeling doormaken. Hoe hij die ontwikkeling beschrijft en hoe die weer terugkomt in het plot, is heel goed gedaan.

Als je opzoek bent naar een spannend boek met goede personages dan is Deception Point zeker een aanrader. Als je er een zoekt die net zo goed is als The Da Vinci Code, zou ik dit boek lekker laten liggen.


Schrijfstijl: 3/5

Personages: 4/5
Creativiteit: 3/5
Plot: 2/5
*Totaal: 3/5
 
Dit komt niet overeen met het puntensysteem van Goodreads.

Groetjes, Yumi

VAST - Visual Audio Sensory Theater

Huh? Is dit een boek? Nee, dat is het inderdaad niet. Het is zo’n rond schijfje, de voorloper van de iPod, weet je nog? Ja, een CD!

Ik weet eigenlijk niet of deze band maar enigszins bekend is (al helemaal hier in ons kikkerlandje), maar zeker is dat dit goede muziek is. Naar mijn bescheiden mening dan.

Ik heb deze cd al tijden willen kopen, maar a) ik kon hem nooit vinden en b) de levertijd op internet was heel lang. En toen hadden ze ‘m opeens ‘morgen in huis’! (Dit is overigens nu alweer weg, ik denk dat ik de enige in stock heb gekocht, ghehe. Anyways.)

Als je onbekend bent met deze band, ga dan nu naar je adresbalk, typ youtube in en vind het liedje ‘Touched’. Voel je je helemaal happy en speciaal na het horen van dit liedje? Okee, proceed. Zo niet, ARE YOU HUMAN?! Grapje. Muziek is persoonlijk.

Let’s move on!

De muziek van VAST lijkt in geen enkel opzicht op de ‘muziek’ die tegenwoordig overal te horen is. Don’t get me wrong, ik hou ook van die catchy nummers, ze zijn geweldig als je zin hebt om te dansen of aan het werk bent, maar het is niet de muziek waar ik naar lúíster.

 Visual Audio Sensory Theater is een heel erg fantasierijke en veelzijdige cd. Fantasierijk, whuut? Ja! Elke keer als ik een liedje van de cd hoor, waan ik me in een ver, mysterieus, sensueel land (a.k.a. The Midlands). En dat is een geweldig gevoel. Misschien moet je er zo’n fantasy-nerd voor zijn als ik, jenesaispas.

 Van de wat rustigere nummers, zoals Flames en You, tot de liedjes die af en toe een beetje cru klinken, maar tegelijkertijd geweldig, like Pretty when you cry, en degenen die letterlijk je sokken rocken (Touched!), stuk voor stuk zijn het songs waar je je helemaal in kan verliezen. Voor sommigen zul je dansend voor de spiegel moeten staan, en bij sommigen is het genoeg om ’s avonds in bed lekker weg te dromen.

Wanneer moet je deze cd kopen (of er naar luisteren, whatever you like):

negeer de rare sticker

-         als je van echte instrumenten houdt, en dan ook nog goede, en geen computershit

-         als je van rockmuziek houdt, of weet dat je tere oortjes wel iets aankunnen (al is deze muziek absoluut geen hard rock of iets dergelijks)

-         als je van mooie hoesjes houdt

-         als je naar iets anders en origineels zoekt

-         als je een beetje melodramatisch bent

 

Tip! Kijk je Legend of the Seeker (als niet, ga doen), dan moet je de video ‘Touched [LotS]  Richard/Kahlan’ opzoeken. You won’t be disappointed. Hier heb ik de muziek leren kennen, vandaar dat ik zoveel van dit liedje houd, want die serie is gewoonweg geweldig. Verwacht maar dat ik het daar nog een paar keer over ga hebben!

 

Hier nog even de tracklist van Visual Audio Sensory Theater:

- ‘Here’

- ‘Touched’
- ‘Dirty Hole’
- ‘Pretty When You Cry’
- ‘I’m Dying’
- ‘Flames’
- ‘Temptation’
- ‘Three Doors’
- ‘The Niles Edge’
- ‘Somewhere Else To Be’
- ‘          ’
- ‘You’
Probeer deze band een keer uit!

Productinfo:

Naam: Visual Audio Sensory Theater
Artiest: VAST
Verschijningsjaar: 1999, deze versie 2003
Waar en hoeveel: bol.com/ 9,99 (al staatie nu voor 11,99)

 

Een fijne dag voor allen,

Josine

First Review! - Breaking Dawn, Pt 1

Titel: The Twilight Saga: Breaking Dawn - Part 1 (jeeeeez wat een lange titel)
Geregisseerd door: Bill Condon
Met o.a.: Kristen Stewart, Robert Pattinson, Taylor Lautner
Uitgekomen in: 2011


Een tijdje geleden ben ik met mijn mede-blogger Yumi naar Breaking Dawn Pt. 1 gegaan. En ik moet zeggen, ik vond de film echt leuk, ik wist niet dat Twilight zo hilarisch kon zijn!

Maar als ik de film moet beschouwen vanuit het genre waarin deze bedoeld was, dan moet ik zeggen dat ik ontzettend teleurgesteld bent.

Verhaallijn:

Nou, we weten ondertussen allemaal wel waar het verhaal over gaat: "spoileralert"

een "normaal" meisje -als je onder normaal verstaat: een gigantisch minderwaardigheidscomplex hebbend, het als romantisch beschouwen dat iemand midden in de nacht door je raam je kamer in creept en kijkt hoe je slaapt, en het je absoluut koud laat als iemand aan je opbiecht dat hij je letterlijk wilde opeten/leegzuigen- wordt verliefd om een 107 jaar oude (pedo-alert!) vampier -die btw glittert in het zonlicht- en alle ellende die daar uit volgde (vreemde relaties met weerwolven, zelfmoordpogingen en een op wraak beluste vampierenvrouw) mochten we ook allemaal aanschouwen.

En nu, bij het 1-na laatste deel lijkt alles goed te komen: Bella gaat eindelijk trouwen met haar ondode Edward. Maar helaas, er gaat weer eens van alles mis.. En dan begint de bak met ellende.

Voordat ik verder ga, zal ik eerst maar bekennen dat ik zelf ooit een Twihard was, dus ik weet waar ik over praat. Maar toen werd ik ouder en begon ik na denken, en nu vind ik Twilight ronduit belachelijk.

Dit onderwerp zal ik misschien samen met mijn medebloggers toelichten in een toekomstige blog.

Terug naar de film. ;)

Wat vond ik er van?

1. Het verhaal vind ik echt verschrikkelijk. Nou is het vrij lastig om van een slecht boek een goede film te maken, maar ik denk dat het zooi-gehalte vrijwel gelijk is gebleven toen ze het boek naar het witte doek brachten.

De dialogen zijn of saai of belachelijk of gewoon slecht of alles tegelijk, de keuzes die de personages maken zijn voor mij echt onbegrijpelijk en doen me twijfelen aan de mentale gesteldheid van de personages (alhoewel ik de mentale gezondheid van Meyers hersenspinsels sowieso niet hoog had staan). Het verhaal is ook gewoon SLECHT. Het is alsof Stephenie Meyer Romeo & Julia heeft gepakt, de kettingzaag erop losgelaten heeft, de resten door de shredder gehaald, in de ketchup heeft laten vallen en toen alles een beetje aan elkaar heeft geplakt met glitterlijm.

2. Het acteerwerk vond ik ook niet echt veel soeps. Ik wil hier niet mee zeggen dat Kristen Stewart of Robert Pattinson of de rest van de cast (op Taylor Lautner na, nadat ik de trailer van "Abduction" had gezien) slechte acteurs zijn, zeker niet. Zowel Kristen als Robert hebben al meerdere malen laten zien in andere films dat ze WEL kunnen acteren, maar als je geen fatsoenlijk script hebt om mee te werken, dan kan ik je het slechte acteerwerk ook niet kwalijk nemen.

3. De uitwerking van bepaalde scènes vond ik echt om te huilen. Sowieso zaten er ook rare dingen tussen, zoals een cameo van Stephenie Meyer die op de bruiloft van haar fictieve personages is, waar ze het blije koppel -op een naar mijn mening creepy manier- toelacht. Verder was de "imprinting-scène" met afstand het slechtste stukje film wat ik de laatste jaren gezien heb. Het was raar, creepy (17jarige wordt een soulmate-slaaf van een pasgeboren, verschrikkelijk lelijke en enge animatronische baby. Jezus dat ding was echt lelijk) slecht geacteerd en gemonteerd. Wie die scène bedacht uitgedacht heeft, mogen ze van mij ontslaan.

Er waren wel een paar pluspunten:

1. Er werd zowaar door de personages gelachen! Wauwie!

2. Edward werd een keer boos op Bella, toen ze haar baby wilde houden, ondanks dat deze haar van binnen uit langzaam vermoordde (ik verzin het niet). Ik dacht: "Yeah, you go Edward! Eindelijk iemand die logisch nadenkt!" (minpuntje hieraan was dat nadat Edward de baby had "gehoord" in de buik -Eddie glittert niet alleen, maar kan ook nog gedachtenlezen, hoe krijg je het verzonnen- vond hij het ineens helemaal chill dat de baby zijn vrouw van binnenuit opat)

3. De beelden en montage waren oké. Het was niet bijzonder spectaculair, maar het was ook zeker niet slecht.

4. De muziek, zowel de score als de soundtrack, was goed. Over de muziek heb ik eigenlijk nooit iets te klagen bij de Twilight-Saga.

5. Ik ging dood van het lachen.

Kortom: ik vond de film echt wel leuk, als comedy, maar tenzij je een Twihard bent (wat waarschijnlijk niet is, dan zul je inmiddels al met lezen gestopt zijn) of een keer lekker een slechte film wil kijken, kan ik je deze film niet aanraden.

Mijn score voor deze film:

Script:                                     1/10

Acteren:                                  4/10

Beeldgebruik en Montage:      6/10

Soundtrack en Score:              8/10

Totaal:                                    4/10*

Ik weet dat ik nu overkom als een totale hater (die ik stiekem ook wel ben) maar ik vind de Twilight-Saga gewoon echt slecht. En dit zeg ik niet omdat ik per se Twilight wil haten, maar gewoon omdat ik de film als film op zich slecht vind. Ik heb ook absoluut geen haat aan de acteurs (alhoewel Taylor Lautner niet mijn favoriete acteur is..).

En als je de film wel leuk vind en mijn review nergens op vind slaan, is dat ook prima, we leven in een vrij land en iedereen mag vinden wat hij denkt. ;)

Als je de film gezien hebt: wat vond jij er van? Als je de film niet gezien hebt: zou je hem willen zien? Laat het weten in de reacties, en laat ons ook weten welke films je graag in een review terug zou zien!

- Mardie

Voor nog meer Twilight-haat (die goed is voor je Engelse grammatica) verwijs ik je naar de volgende site:

Reasoning With Vampires

*Ik ben aan dit totaal gekomen doordat ik het script en het acteerwerk 2 keer heb laten meetellen, omdat ik dat belangrijker vind in een film dat de montage en de muziek, die ik beide 1 keer mee heb laten tellen.